Czy można żądać zwrotu kota po przekazaniu go znajomemu?

Dzień dobry. 1. W tej sytuacji nie dysponuje Pani roszczeniem o zwrot zwierzęcia. Zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy o ochronie zwierząt do zwierząt stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące rzeczy. Nieodpłatne wydanie kotka osobie trzeciej stanowi w świetle prawa zawarcie umowy darowizny (art. 888 Kodeksu cywilnego). Wprawdzie oświadczenie darczyńcy powinno pod rygorem nieważności mieć formę aktu notarialnego, jednak zgodnie z art. 890 § 1 KC darowizna staje się w pełni ważna i skuteczna z chwilą spełnienia świadczenia – czyli w tym przypadku z momentem fizycznego przekazania kota nowemu opiekunowi. Z tą chwilą znajomy nabył prawo własności zwierzęcia. 2. Wykonaną umowę darowizny można odwołać wyłącznie w ściśle określonych w ustawie przypadkach. Zgodnie z art. 898 § 1 Kodeksu cywilnego podstawą odwołania darowizny może być wyłącznie dopuszczenie się przez obdarowanego rażącej niewdzięczności względem darczyńcy. Zmiana decyzji, silna więź emocjonalna, żal po rozstaniu czy poczucie tęsknoty nie dają prawa do cofnięcia skutków przekazania kota. Okoliczności te nie kwalifikują się również jako błąd prawny w rozumieniu art. 84 Kodeksu cywilnego, który umożliwiałby uchylenie się od skutków złożonego oświadczenia woli. 3. W obecnym stanie prawnym zwrot kotka zależy wyłącznie od dobrej woli znajomego i porozumienia stron. Wobec braku zgody nowego właściciela na ponowne przekazanie zwierzęcia, na gruncie prawa cywilnego nie ma Pani środków umożliwiających przymusowe odebranie kota. Pozdrawiam. Adw. Tomasz R. Weigt, tel. 601-225-208.