Wykup ostatniego mieszkania komunalnego w bloku a brak zgody właścicieli.

Pytanie z dnia 29 września

Dzień dobery. Od 15 lat czekam na wykupienie mieszkania komunalnego. Jest to ostatnie mieszkanie komunalne w bloku więc wymaga zmiany w umowach wszystkich właścicieli, którzy są trudno uchwytni. Pozostalo trzech właścicieli do zmiany umowy i może to potrwać jeszcze nie wiem jak długo. Urzed miejski umywa ręce a ja nie mam możliwości dotarcia do właścicieli mieszkań. Czy mozna to ominąć i zmusić Urząd Miejski do zakończenia sprawy i wykupienia mieszkania?

Dzień dobry. 1. Co do zasady nie ma możliwości przymuszenia Urzędu Miejskiego do sprzedaży lokalu komunalnego na drodze sądowej. Przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami przyznają dotychczasowemu najemcy pierwszeństwo w nabyciu lokalu, nie kreują jednak bezpośredniego roszczenia o zawarcie umowy sprzedaży – chyba że gmina złożyła już formalną ofertę bądź strony zawarły wiążący protokół z rokowań lub umowę przedwstępną. Sprzedaż lokali komunalnych jest uprawnieniem właścicielskim gminy, a nie jej obowiązkiem prawnym. 2. Problemu braku podpisów pozostałych właścicieli nie można wprost pominąć, gdyż wyodrębnienie i sprzedaż ostatniego lokalu wymaga prawidłowego zsumowania udziałów w nieruchomości wspólnej. W sytuacji braku kontaktu z trzema współwłaścicielami przeszkodę tę można jednak usunąć na drodze sądowej. Gmina – jako współwłaściciel nieruchomości – posiada legitymację do wytoczenia powództwa o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli w przedmiocie zmiany wysokości udziałów (art. 64 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 1047 Kodeksu postępowania cywilnego) bądź o rozstrzygnięcie w trybie zarządu rzeczą wspólną (art. 199 Kodeksu cywilnego). W odniesieniu do osób nieuchwytnych sąd ustanawia kuratora dla nieznanych z miejsca pobytu, co umożliwia skuteczne zakończenie sprawy mimo ich nieobecności. Najemca nie posiada uprawnień do samodzielnego zainicjowania tego postępowania, lecz może wywrzeć formalną presję na urząd, składając skargę na bezczynność organu wykonawczego do Rady Miasta (w trybie art. 227 i nast. Kodeksu postępowania administracyjnego) z żądaniem podjęcia przez gminę kroków sądowych. Pozdrawiam. Adw. Tomasz R. Weigt, tel. 601-225-208.

Odpowiedź nr 1 z dnia 29 września 2026 13:25 Zmodyfikowano dnia: 29 września 2026 13:25 Obejrzało: 84 osób

Czy uznajesz odpowiedź za pomocną?

Nie udało się wysłać odpowiedzi.

Podziękowałeś prawnikowi

Dzień dobry, nazywam się Arkadiusz Malak, jestem adwokatem. Dziękuję za złożone zapytanie. Kluczowe jest ustalenie, dlaczego gmina uzależnia sprzedaż Pani/Pana mieszkania od zgody pozostałych właścicieli. Z samego opisu nie da się tego rozstrzygnąć, a od odpowiedzi zależy, co można zrobić. Przedstawiam sytuację ogólnie, z zastrzeżeniem, że bez dokumentów to tylko wstępna ocena. 1. Brak automatycznego „przymusu” sprzedaży. Najemca lokalu komunalnego ma pierwszeństwo w nabyciu lokalu, gdy gmina go zbywa, jeśli najem trwa na czas nieoznaczony (art. 34 ust. 1 pkt 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami), a rada gminy może przyznać takie pierwszeństwo także uchwałą (art. 34 ust. 6). Pierwszeństwo to jednak nie jest tożsame z roszczeniem o zawarcie umowy sprzedaży: co do zasady decyzja, czy i na jakich warunkach lokale sprzedawać, należy do gminy (jej organów), a nie do sądu. Przy zbywaniu gmina powinna m.in. doręczyć najemcy pisemne zawiadomienie o przeznaczeniu lokalu do zbycia i o pierwszeństwie, a najemca korzysta z pierwszeństwa, jeżeli w terminie wskazanym w zawiadomieniu (nie krótszym niż 21 dni od jego otrzymania) złoży wniosek i oświadczenie o zgodzie na cenę ustaloną w sposób określony w ustawie (art. 34 ust. 4–5). Dlatego droga „zmuszenia urzędu” może być ograniczona; wszystko zależy od treści uchwały rady gminy w sprawie zasad sprzedaży lokali, od tego, czy gmina rzeczywiście przeznaczyła lokal do sprzedaży, oraz od tego, czy wcześniej wiążąco zobowiązała się do jego sprzedaży. Samo złożenie wniosku o wykup zwykle nie wystarcza. 2. Najczęstsza przeszkoda to ustalenie udziałów w nieruchomości wspólnej. W budynkach, w których wyodrębniono już lokale, a udziały ustalano bez uwzględnienia powierzchni pomieszczeń przynależnych albo w inny sposób niż przewiduje art. 3 ust. 3, do wyodrębnienia ostatniego lokalu stosuje się zasady liczenia udziału takie jak przy pierwszym lokalu. Zasady tej nie stosuje się, jeżeli wszyscy właściciele lokali wyodrębnionych i dotychczasowy właściciel nieruchomości dokonają w umowie nowego ustalenia wysokości udziałów (art. 3 ust. 7 ustawy o własności lokali). Jeżeli gmina powołuje się właśnie na ten przepis, to zgoda wszystkich tych osób byłaby potrzebna do nowego, umownego ustalenia udziałów. Trzeba jednak ustalić, czy faktycznie planowana jest taka zmiana, czy raczej wyodrębnienie ostatniego lokalu według dotychczasowego sposobu obliczania udziałów (wtedy zgoda wszystkich może nie być konieczna), czy też chodzi o sprostowanie błędu. To trzeba sprawdzić na podstawie aktów notarialnych pierwszych sprzedaży, a nie ogólnej informacji z urzędu. Jeżeli wspólnotą zarządza zarząd, dodatkowo znaczenie może mieć art. 22 ust. 3 pkt 5a (udzielenie zgody na zmianę wysokości udziałów jest czynnością przekraczającą zwykły zarząd, wymagającą uchwały właścicieli); uchwała dotyczy jednak zarządu nieruchomością wspólną i nie musi zastępować umowy właścicieli o ustaleniu udziałów, o której mowa w art. 3 ust. 7. Art. 24 pozwala zarządowi lub zarządcy żądać rozstrzygnięcia sądu przy braku zgody wymaganej większości właścicieli, ale nie należy zakładać, że zastępuje on zgodę wszystkich stron umowy z art. 3 ust. 7; czy taka droga jest dostępna, wymagałoby oceny po zapoznaniu się z dokumentami. Gmina powinna wyjaśnić swoje stanowisko na piśmie. 3. Co proponuję konkretnie: a) złożyć do gminy pismo z prośbą o pisemne wskazanie, jakiego przepisu i jakich dokumentów brakuje oraz dlaczego zgody trzech osób są konieczne; b) ustalić właścicieli z ksiąg wieczystych (księgi są jawne – art. 2 ustawy o księgach wieczystych i hipotece), w razie potrzeby przez zarządcę lub wspólnotę; w księgach są dane właścicieli, ale zwykle nie ich adresy, więc gmina, zarządca lub notariusz mogą pomóc w ich odnalezieniu; c) jeśli urząd nie reaguje, złożyć skargę na bezczynność lub przewlekłość działania urzędu. Nie ma ustawowego wymogu, by najpierw skarżyć do burmistrza (prezydenta), a dopiero potem do rady gminy: organem właściwym do rozpatrzenia skargi na burmistrza (prezydenta miasta) jest co do zasady rada gminy (art. 229 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego), a skarga powinna być załatwiona bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca (art. 237 § 1 k.p.a.); w skardze należy wskazać, na kogo i na co się Pani/Pan skarży; d) po uzyskaniu pisemnego stanowiska gminy rozważyć drogę cywilną, ale tylko jeśli z uchwały, wcześniejszych umów lub zobowiązań gminy wynika konkretne roszczenie i można wskazać jego podstawę materialnoprawną oraz właściwego pozwanego; sama odmowa któregoś z właścicieli nie tworzy sama w sobie roszczenia najemcy o zastąpienie jego zgody wyrokiem. To wymaga analizy dokumentów. 4. Informacje, które mnie interesują: treść pisma gminy, uchwała rady gminy o sprzedaży lokali, umowa najmu, czy złożono wniosek o wykup i co gmina odpowiedziała, akty notarialne pierwszych sprzedaży w budynku i księgi wieczyste. Po ich zapoznaniu będę mógł wskazać realną drogę. Serdecznie zapraszam do zapoznania się z ofertą kancelarii oraz do kontaktu w celu omówienia sprawy: www.adwokat-malak.com www.adwokatmalak.com.pl https://www.facebook.com/adwokatmalak/ tel. 506-389-613 arkadiuszmalak@poczta.onet.pl Z wyrazami szacunku adw. Arkadiusz Malak

Odpowiedź nr 2 z dnia 27 października 2026 14:39 Zmodyfikowano dnia: 27 października 2026 14:39 Obejrzało: 32 osób

Czy uznajesz odpowiedź za pomocną?

Nie udało się wysłać odpowiedzi.

Podziękowałeś prawnikowi

Chcę dodać odpowiedź

Jeśli jesteś prawnikiem zaloguj się by odpowiedzieć temu klientowi
Jeśli Ty zadałeś to pytanie, możesz kontynuować kontakt z tym prawnikiem poprzez e-mail, który od nas otrzymałeś.