Wyjazd zagraniczny dziecka z drugim rodzicem przy wspólnej władzy rodzicielskiej.

Dzień dobry, do udzielenia porady niezbędne jest przeanalizowanie orzeczenia sądu. Pozdrawiam adwokat Bernadetta Parusińska- Ulewicz adwokat@kancelariaulewicz.pl tel.: 663-182-634

Dzień dobry. 1. W sytuacji, gdy obojgu rodzicom przysługuje pełna władza rodzicielska, wyjazd dzieci za granicę – nawet na okres wakacyjny – zalicza się do istotnych spraw dziecka w rozumieniu art. 97 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Oznacza to, że drugi rodzic nie może samowolnie wywieźć małoletnich z kraju bez Pani wyraźnej zgody. Ma Pani pełne prawo odmówić aprobaty dla tego wyjazdu. Jeśli ojciec mimo to chce zrealizować wycieczkę, jego jedyną legalną drogą jest wystąpienie do sądu opiekuńczego z wnioskiem o wydanie zgody zastępczej, która zastąpi Pani oświadczenie woli. Bez takiego postanowienia sądu lub Pani pisemnej zgody, wywiezienie dzieci za granicę będzie bezprawne. 2. W kwestii odmowy wyjazdu ze strony samych dzieci, na Pani jako na rodzicu, u którego dzieci stale przebywają, spoczywa obowiązek tzw. pozytywnego przygotowania ich do kontaktu (rozmowa, zachęcanie, spakowanie rzeczy). Przepisy prawa nie uprawniają jednak Pani do stosowania wobec dzieci przymusu. Aby zabezpieczyć się przed sądowym zarzutem utrudniania kontaktów i procedurą nakazania zapłaty sumy pieniężnej (art. 598[15] Kodeksu postępowania cywilnego), powinna Pani archiwizować korespondencję z ojcem (SMS, e-mail), która wykaże, że nie manipuluje Pani dziećmi, zachęcała je Pani do wyjazdu, a decyzja o odmowie ma charakter samodzielny i wynika wyłącznie z woli małoletnich. Warto również niezwłocznie udać się z dziećmi do psychologa, aby uzyskać pisemną opinię potwierdzającą ich stan emocjonalny i podłoże lęku przed wyjazdem z ojcem. 3. Aby na przyszłość uszczegółowić kontakty lub dostosować je do obecnej sytuacji, należy złożyć do sądu rejonowego (wydział rodzinny) wniosek o zmianę rozstrzygnięcia o kontaktach na podstawie art. 577 Kodeksu postępowania cywilnego. Jako podstawę należy wskazać istotną zmianę okoliczności, czyli utrwaloną niechęć dzieci oraz ich wiek. Sąd w toku tego postępowania ma ustawowy obowiązek wysłuchać małoletnie dzieci, jeżeli ich rozwój umysłowy i stan zdrowia na to pozwala, oraz uwzględnić ich rozsądne życzenia (art. 95 § 4 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Najprawdopodobniej sąd zleci także badanie przez Opiniodawczy Zespół Sądowych Specjalistów (OZSS), co pozwoli na ostateczne ograniczenie lub zmodyfikowanie dotychczasowych spotkań w sposób gwarantujący dzieciom spokój. Pozdrawiam. Adw. Tomasz R. Weigt, tel. 601-225-208