Przedsądowe wezwanie do zapłaty za rzekomy postój na prywatnym parkingu – kwestionowanie opłaty parkingowej.

Dzień dobry. 1. Pismo, które Pan otrzymał, nie dotyczy mandatu karnego, lecz roszczenia cywilnoprawnego o zapłatę tzw. opłaty dodatkowej za rzekome naruszenie regulaminu parkingu (umowy najmu miejsca postojowego zawieranej w sposób dorozumiany przez wjazd na teren prywatny). Podstawową kwestią prawną w tego typu sprawach jest to, że ewentualny obowiązek zapłaty obciąża wyłącznie osobę, która faktycznie kierowała pojazdem i zawarła umowę wjeżdżając na parking, a nie właściciela pojazdu. W prawie cywilnym nie ma domniemania, że właścicielem kierował pojazdem, a ciężar udowodnienia faktu zawarcia umowy przez konkretną osobę spoczywa w całości na firmie dochodzącej zapłaty (art. 6 Kodeksu cywilnego). W relacjach prywatnoprawnych właściciel nie ma również żadnego obowiązku prawnego wskazywania, komu powierzył pojazd (przepis art. 78 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym dotyczy wyłącznie organów ścigania w sprawach o wykroczenia). 2. W obecnej sytuacji ma Pan do wyboru dwa rozwiązania. Pierwszym jest wystosowanie do firmy windykacyjnej krótkiego pisma z jednoznacznym oświadczeniem o nieuznaniu roszczenia co do zasady i wysokości, wskazaniem braku legitymacji biernej (nie Pan był kierującym/zawierającym umowę) oraz wezwaniem do zaprzestania bezpodstawnych działań windykacyjnych. W takim piśmie nie należy wchodzić w polemikę ani składać oświadczeń, które mogłyby zostać zinterpretowane jako uznanie długu. Drugim, równie częstym rozwiązaniem, jest powstrzymanie się od kontaktu i ignorowanie pism windykacyjnych, które służą głównie wywarciu presji psychicznej. 3. Kluczowe jest monitorowanie korespondencji urzędowej. Jeżeli operator parkingu lub firma windykacyjna zdecyduje się skierować sprawę na drogę sądową (najczęściej do e-Sądu w Lublinie w ramach elektronicznego postępowania upominawczego), otrzyma Pan z sądu nakaz zapłaty. W takiej sytuacji należy bezwzględnie w terminie 14 dni wnieść sprzeciw od nakazu zapłaty, podnosząc brak zawarcia umowy i nieudowodnienie roszczenia (art. 6 k.c.). Złożenie sprzeciwu powoduje utratę mocy nakazu, a w postępowaniu zwykłym podmioty te, nie dysponując wizerunkiem kierowcy ani dowodem zawarcia umowy przez pozwanego, z reguły przegrywają proces lub same cofają pozew. Pozdrawiam. Adw. Tomasz R. Weigt, tel. 601-225-208

Roszczenia z tytułu opłat za parkowanie przedawniają się z upływem 2 lat od daty wymagalności roszczenia. Jeśli zdarzenie miało miejsce ponad rok temu, roszczenie może być jeszcze aktualne. Kluczowe kroki: - Nie dokonuj żadnych wpłat ani nie uznawaj długu, gdyż może to przerwać bieg przedawnienia. - Zweryfikuj, czy dysponujesz dowodami (np. biletem parkingowym lub dokumentacją, że nie było tam czytelnego regulaminu). - Żądaj od firmy X pełnej dokumentacji: zdjęć pojazdu, podstawy prawnej żądania oraz wykazania, że regulamin był skutecznie doręczony w chwili parkowania. Często firmy te działają w oparciu o wątpliwe zapisy w regulaminie. Warto sprawdzić, czy kwota „kary” nie nosi znamion abuzywności. Zapraszam do kontaktu w celu szczegółowej analizy pisma i przygotowania skutecznej odpowiedzi do wierzyciela.