Odmowa zeznań świadka w sprawie rozwodowej partnera. Prawa i obowiązki świadka.

Dzień dobry, zamieszczam przepis, który stanowi o prawie do odmowy zeznań czy odmowie odpowiedzi na pytanie: "Art.  261. [Prawo odmowy zeznań] §  1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód. §  2. Świadek może odmówić odpowiedzi na zadane mu pytanie, jeżeli zeznanie mogłoby narazić jego lub jego bliskich, wymienionych w paragrafie poprzedzającym, na odpowiedzialność karną, hańbę lub dotkliwą i bezpośrednią szkodę majątkową albo jeżeli zeznanie miałoby być połączone z pogwałceniem istotnej tajemnicy zawodowej. Duchowny może odmówić zeznań co do faktów powierzonych mu na spowiedzi." W Państwa sytuacji nie widzę możliwości odmowy zeznań. Ze względu na odległość od sądu i konieczność zorganizowania opieki nad dzieckiem można złożyć wniosek o przesłuchanie w trybie wideokonferencji i wtedy można się wdzwonić na rozprawę z domu. R. pr. Elżbieta Walczak

Dzień dobry. 1. W procesie rozwodowym, który jest sprawą cywilną, partner w związku nieformalnym nie posiada ustawowego prawa do całkowitego odmówienia zeznań w charakterze świadka. Prawo to, zgodnie z art. 261 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego, przysługuje wyłącznie małżonkom (także byłym), wstępnym, zstępnym, rodzeństwu oraz powinowatym w tym samym stopniu. Przepisy procedury cywilnej, w przeciwieństwie do procedury karnej, nie przyznają prawa do odmowy zeznań osobom pozostającym w faktycznym pożyciu (konkubinacie). Jako świadek ma Pani/Pan jedynie prawo do odmowy odpowiedzi na konkretne pytanie, jeżeli zeznanie mogłoby narazić Panią/Pana lub osobę bliską na hańbę, dotkliwą szkodę majątkową lub odpowiedzialność karną. 2. Przeszkody logistyczne, takie jak odległość 500 kilometrów od sądu oraz konieczność sprawowania osobistej opieki nad małoletnim dzieckiem w czasie, gdy drugi rodzic uczestniczy w tej samej rozprawie, stanowią jednak uzasadnioną podstawę do zmiany formy przesłuchania. Brak możliwości zapewnienia dziecku opieki oraz znaczna odległość są traktowane przez sąd jako obiektywna niemożność stawiennictwa, co zazwyczaj pozwala na uniknięcie osobistej podróży do sądu orzekającego. 3. W tej sytuacji należy niezwłocznie skierować do sądu prowadzącego sprawę rozwodową pisemny wniosek o przeprowadzenie przesłuchania na odległość (w trybie zdalnym) na podstawie art. 151 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego, ewentualnie o przesłuchanie przed sądem rejonowym właściwym dla Pani/Pana miejsca zamieszkania, na podstawie art. 235 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego. 4. W piśmie procesowym, powołując się na sygnaturę akt sprawy, należy wskazać, że odległość 500 km oraz jednoczesne wezwanie drugiego opiekuna na ten sam termin uniemożliwiają Pani/Panu osobiste stawiennictwo z uwagi na konieczność pieczy nad małym dzieckiem. Do wniosku warto załączyć kopię aktu urodzenia dziecka. Pismo należy nadać listem poleconym z odpowiednim wyprzedzeniem przed terminem rozprawy. Można także zadzwonić do sekretariatu wydziału rodzinnego sadu i przekazać tę informację również ustnie. Pozdrawiam. Adw. Tomasz R. Weigt, tel. 601-225-208