Kwota wolna od zajęcia komorniczego za alimenty.

Dzień dobry. 1. Dokonanie potrącenia z najniższego wynagrodzenia krajowego na poczet długów niealimentacyjnych jest sprzeczne z prawem, o ile zatrudnienie realizowane jest na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy. Zgodnie z art. 87[1] § 1 pkt 1 Kodeksu pracy, kwota minimalnego wynagrodzenia za pracę netto (po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne oraz zaliczki na podatek dochodowy) jest w 100% wolna od potrąceń komorniczych i innych przymusowych egzekucji o charakterze niealimentacyjnym. Pracodawca nie ma prawa przekazać jakiejkolwiek kwoty komornikowi, jeśli wypłata pracownika zamyka się w granicach minimalnej krajowej. Wyjątkiem byłaby sytuacja, gdyby potrącenie wynikało z dobrowolnej, pisemnej zgody pracownika (np. na ubezpieczenie grupowe czy spłatę pożyczki pracowniczej), jednak i wtedy kwota wolna od potrąceń podlega ochronie na podstawie art. 91 Kodeksu pracy. 2. Jeżeli do uszczuplenia środków doszło nie na etapie wypłaty od pracodawcy, lecz bezpośrednio na rachunku bankowym, sytuację reguluje art. 54 Prawa bankowego. Bank ma ustawowy obowiązek zwolnić spod egzekucji komorniczej środki do wysokości 75% minimalnego wynagrodzenia brutto w każdym miesiącu kalendarzowym, bez względu na liczbę zawartych umów czy liczbę wierzycieli. Z kolei w przypadku pracy na umowę zlecenie, pełna ochrona kwoty minimalnej przysługuje tylko wtedy, gdy jest to świadczenie o charakterze powtarzającym się, stanowiące jedyne lub główne źródło utrzymania, co wymaga uprzedniego złożenia stosownego oświadczenia komornikowi. W obecnej sytuacji należy niezwłocznie zażądać od działu kadr (lub od banku) wskazania precyzyjnej podstawy potrącenia, a w razie potwierdzenia błędu – wezwać dany podmiot do zwrotu bezprawnie pobranej kwoty 500 zł pod rygorem zgłoszenia sprawy do Państwowej Inspekcji Pracy lub złożenia skargi na czynności komornika. Pozdrawiam. Adw. Tomasz R. Weigt, tel. 601-225-208