Wniosek o rozłożenie grzywny za wykroczenie na raty a termin zapłaty.

To, co Pan usłyszał w sądzie, jest zgodne z praktyką. Choć wniosek o rozłożenie grzywny na raty nie wstrzymuje automatycznie egzekucji, sądy często wstrzymują działania na czas jego rozpoznania, zwłaszcza gdy wniosek złożono w terminie. W związku z informacją z sądu, nie powinien Pan mieć problemów przed rozpatrzeniem wniosku.

Dzień dobry, nazywam się Arkadiusz Malak, jestem adwokatem. Dziękuję za złożone zapytanie. Pana obawy są uzasadnione. Nie powinien Pan opierać się wyłącznie na informacji uzyskanej ustnie w sekretariacie, bo zgodnie z przepisami samo złożenie wniosku o raty co do zasady nie wstrzymuje obowiązku zapłaty. Wykonywanie orzeczeń w sprawach o wykroczenia odbywa się według Kodeksu karnego wykonawczego (art. 1 § 1 k.k.w.). Zgodnie z art. 44 § 1 k.k.w. sąd wzywa skazanego na grzywnę do jej uiszczenia w terminie 30 dni, a w razie bezskutecznego upływu tego terminu grzywnę ściąga się w drodze egzekucji (art. 44 § 2 k.k.w.). Rozłożenie grzywny na raty jest możliwe, jeżeli natychmiastowe wykonanie grzywny pociągnęłoby dla skazanego lub jego rodziny zbyt ciężkie skutki, na czas nieprzekraczający roku, licząc od dnia wydania pierwszego postanowienia w tym zakresie, a w wypadkach zasługujących na szczególne uwzględnienie, zwłaszcza gdy grzywna jest znaczna, na okres do 3 lat (art. 49 § 1 i 2 k.k.w.). Najważniejszy jest jednak art. 9 § 4 k.k.w.: złożenie wniosku o wydanie postanowienia w postępowaniu wykonawczym nie wstrzymuje wykonania orzeczenia, którego wniosek dotyczy, chyba że sąd właściwy do rozpoznania wniosku, w szczególnie uzasadnionych wypadkach, postanowi inaczej. Oznacza to, że sam wniosek o raty nie zawiesza obowiązku zapłaty, jeżeli sąd nie wydał odrębnego postanowienia o wstrzymaniu wykonania. Być może sąd wydał już takie postanowienie albo sekretariat miał na myśli praktykę danego sądu, ale ustna informacja o praktyce nie jest postanowieniem o wstrzymaniu wykonania, a z samej ustawy takie wstrzymanie nie wynika, dlatego trzeba to ustalić na piśmie. Co zrobić? Po pierwsze, proszę ustalić, czy i kiedy wyrok się uprawomocnił oraz jaki termin płatności wynika z wezwania sądu. Termin 30 dni z art. 44 § 1 k.k.w. dotyczy wezwania do zapłaty wystosowanego przez sąd, a nie samej daty wydania wyroku. Jeżeli był to wyrok nakazowy, proszę pamiętać, że sprzeciw wnosi się w terminie 7 dni od jego doręczenia (art. 94 § 1 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia w zw. z art. 506 § 1 k.p.k.), a wyrok, od którego nie wniesiono sprzeciwu, staje się prawomocny. Po drugie, proszę złożyć w sądzie krótkie pismo z wnioskiem o wstrzymanie wykonania grzywny do czasu rozpoznania wniosku o raty (art. 9 § 4 k.k.w.) i zachować potwierdzenie jego wpływu; następnie proszę ustalić, czy sąd wydał postanowienie o wstrzymaniu wykonania, i poprosić o jego odpis. Do wniosku o raty warto dołączyć dokumenty potwierdzające Pana sytuację majątkową, np. zaświadczenie o dochodach i zobowiązaniach. Po trzecie, jeżeli takiego postanowienia nie ma, trzeba liczyć się z tym, że grzywna może być ściągana. Zapłata części grzywny zmniejszy zadłużenie, ale sama nie wstrzymuje wykonania w pozostałej części i nie zastępuje postanowienia o wstrzymaniu; również pisemna informacja z sekretariatu nie jest takim postanowieniem. Brak zapłaty grozi egzekucją, a jeżeli egzekucja okaże się bezskuteczna albo z okoliczności sprawy wynika, że byłaby bezskuteczna, sąd może zamienić grzywnę na pracę społecznie użyteczną (od tygodnia do 2 miesięcy), a zastępczą karę aresztu zarządza, gdy ukarany nie zgadza się na taką pracę albo uchyla się od jej wykonania, albo gdy zamiana jest niemożliwa lub niecelowa; jeden dzień aresztu odpowiada grzywnie od 20 do 150 zł, a kara zastępcza nie może przekroczyć 30 dni (art. 25 § 1–3 Kodeksu wykroczeń). Od zastępczej kary aresztu można się uwolnić przez wpłacenie pozostałej kwoty (art. 27 § 1 k.w.). Na postanowienie w sprawie rozłożenia grzywny na raty przysługuje zażalenie (art. 49 § 3 k.k.w.). Jeżeli raty zostaną przyznane, trzeba je płacić terminowo, bo uchybienie terminowi choćby jednej raty może prowadzić do odwołania rozłożenia na raty, chyba że wykaże Pan, iż nastąpiło to z przyczyn od Pana niezależnych (art. 50 § 2 k.k.w.). Rozbieżność między odpowiedziami narzędzi, na które Pan się powołuje, rozstrzyga więc ustawa: wniosek o raty sam w sobie co do zasady nie chroni przed egzekucją, dlatego bezpieczne jest uzyskanie pisemnego potwierdzenia z sądu. Chętnie pomogę w przygotowaniu wniosku. Serdecznie zapraszam do zapoznania się z ofertą kancelarii oraz do kontaktu w celu omówienia sprawy: www.adwokat-malak.com www.adwokatmalak.com.pl https://www.facebook.com/adwokatmalak/ tel. 506-389-613 arkadiuszmalak@poczta.onet.pl Z wyrazami szacunku adw. Arkadiusz Malak