Wypowiedzenie umowy po orzeczeniu o niezdolności do pracy na stanowisku kasjera.

Pytanie z dnia 29 września

Dzień dobry, mam taką sytuację i zastanawiam się czego mogę się spodziewać i jak najkorzystniej będzie dla mnie: w dniu 20.09.2026 zakończyło mi się świadczenie rehabilitacyjne ( ZUS cudownie mnie ozdrowił) , w dniu 23.09.2026 byłam u lekarza medycyny pracy na badaniu kontrolnym skierowanym przez pracodawcę. Lekarz medycyny pracy napisał, że stałam się niezdolna do wykonywania dotychczasowej pracy ze względu na szkodliwy wpływ wykonywanej pracy na zdrowie. W zaleceniach mam napisane: praca bez ręcznych prac transportowych i wymuszonej pozycji ciała. Do tej pory byłam zatrudniona jako sprzedawca kasjer. Dodam, że we wrześniu mija mi 28 miesiąc zatrudnienia. Wiem, że jeżeli nie znajdą dla mnie innego stanowiska pracy mogą rozwiązać ze mną stosunek pracy. I teraz mam pytanie jak najlepiej będzie dla mnie rozwiązać umowę? Czy po otrzymaniu takiego orzeczenia pracodawca może wysłać mnie na urlop? Jeżeli wręczą mi wypowiedzenie to czy będąc na nim mogą zmusić mnie do wybrania urlopu jeżeli jestem niezdolna do pracy?
Czy w okresie wypowiedzenia należy mi się wynagrodzenie mimo , że nie będę wykonywać pracy oraz nie będę na urlopie ( o ile nie mogą mnie do niego zmusić)?
Dodam, że do chwili obecnej pracodawca się jeszcze nie określił co dalej z moim zatrudnieniem

Dzień dobry. 1. Dla zachowania pełni uprawnień najkorzystniejszym rozwiązaniem jest rozwiązanie stosunku pracy za wypowiedzeniem dokonanym przez pracodawcę (przy stażu 28 miesięcy okres wypowiedzenia wynosi 1 miesiąc). Wypowiedzenie z przyczyn zdrowotnych leżących po stronie stanowiska pracy zapewnia prawo do zasiłku dla bezrobotnych od pierwszego dnia rejestracji w urzędzie pracy bez okresu karencji, który ma miejsce przy wypowiedzeniu przez pracownika lub standardowym porozumieniu stron. W przypadku gdy pracodawca zatrudnia co najmniej 20 pracowników, a przyczyna rozwiązania umowy leży wyłącznie po stronie niedotyczącej pracownika, w określonych okolicznościach może przysługiwać również odprawa pieniężna. 2. Orzeczenie lekarza medycyny pracy o przeciwwskazaniach do pracy na danym stanowisku nie jest tożsame ze zwolnieniem lekarskim (L4). Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego brak zdolności do dotychczasowej pracy nie stanowi przeszkody do korzystania z urlopu wypoczynkowego. Przed doręczeniem wypowiedzenia pracodawca nie może jednostronnie wysłać Pani na urlop bieżący (może to zrobić wyłącznie w stosunku do urlopu zaległego). Jednak po wręczeniu wypowiedzenia pracodawca ma ustawowe prawo jednostronnie zobowiązać Panią do wykorzystania urlopu w okresie wypowiedzenia na podstawie art. 167[1] Kodeksu pracy, a Pani ma obowiązek temu poleceniu się podporządkować. Za niewykorzystane dni urlopu przysługuje ekwiwalent pieniężny. 3. Kwestia wynagrodzenia w okresie wypowiedzenia zależy od formy odsunięcia od pracy. W myśl art. 229 § 4 Kodeksu pracy pracodawca nie może dopuścić Pani do pracy bez ważnego orzeczenia o braku przeciwwskazań. Jeżeli pracodawca nie wyśle Pani na urlop, lecz skorzysta z uprawnienia z art. 36[2] Kodeksu pracy i formalnie zwolni Panią z obowiązku świadczenia pracy do końca okresu wypowiedzenia, zachowuje Pani prawo do pełnego wynagrodzenia. Gdyby jednak pracodawca jedynie odsunął Panią od wykonywania obowiązków bez formalnego zwolnienia ze świadczenia pracy w trybie art. 36[2] k.p., wynagrodzenie przestojowe (z art. 81 k.p.) może zostać zakwestionowane z uwagi na brak zdolności do wykonywania umówionej pracy. W Pani interesie leży zatem dopilnowanie, aby przy ewentualnym wypowiedzeniu pracodawca pisemnie zwolnił Panią z obowiązku świadczenia pracy lub skierował na urlop. Pozdrawiam. Adw. Tomasz R. Weigt, tel. 601-225-208.

Odpowiedź nr 1 z dnia 29 września 2026 13:27 Zmodyfikowano dnia: 29 września 2026 13:27 Obejrzało: 80 osób

Czy uznajesz odpowiedź za pomocną?

Nie udało się wysłać odpowiedzi.

Podziękowałeś prawnikowi

Dzień dobry, nazywam się Arkadiusz Malak, jestem adwokatem. Dziękuję za złożone zapytanie. Najpierw rozróżnienie: orzeczenie lekarza medycyny pracy o przeciwwskazaniach do dotychczasowej pracy nie jest zwolnieniem lekarskim. Pracodawca nie może dopuścić Pani do pracy bez aktualnego orzeczenia stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy na danym stanowisku (art. 229 § 4 Kodeksu pracy), więc na stanowisku sprzedawcy-kasjera z ręcznymi pracami transportowymi, wbrew zaleceniom lekarza, nie powinien Pani zatrudniać. To jednak nie powoduje samoczynnego ustania umowy. Termin na odwołanie od orzeczenia: według rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników (tekst jednolity Dz.U. 2023 poz. 607, zmieniony m.in. rozporządzeniem Dz.U. 2026 poz. 456) osoba badana lub pracodawca może w ciągu 7 dni od otrzymania orzeczenia wnieść odwołanie wraz z uzasadnieniem za pośrednictwem podstawowej jednostki służby medycyny pracy, w której orzeczenie wydano, do właściwego podmiotu odwoławczego (zwykle wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy). Orzeczenie wydane w trybie odwołania jest ostateczne. Skoro orzeczenie wydano 23 września 2026 r., to jeżeli otrzymała je Pani we wrześniu, termin 7 dni w zwykłym przebiegu sprawy już upłynął; proszę mimo to sprawdzić datę otrzymania i pouczenie na dokumencie. Co może zrobić pracodawca: zaproponować inne stanowisko odpowiednie do zaleceń (np. wypowiedzenie zmieniające warunki, art. 42 k.p.), zaproponować rozwiązanie umowy za porozumieniem stron (art. 30 § 1 pkt 1) albo wypowiedzieć umowę. Wypowiedzenie umowy o pracę – zarówno na czas określony, jak i nieokreślony – wymaga formy pisemnej, z podaniem przyczyny i pouczeniem o odwołaniu do sądu pracy (art. 30 § 3–5), a odwołanie wnosi się w ciągu 21 dni od doręczenia pisma (art. 264 § 1). Przed wypowiedzeniem takiej umowy pracodawca ma obowiązek zawiadomić o zamiarze reprezentującą pracownika zakładową organizację związkową, jeśli taka działa i Panią reprezentuje (art. 38 § 1). Przy zatrudnieniu 28 miesięcy okres wypowiedzenia wynosi co do zasady 1 miesiąc (art. 36 § 1 pkt 2) i kończy się ostatniego dnia miesiąca (art. 30 § 2¹), a 3 miesiące dopiero po 3 latach (pkt 3); wyjątkiem jest sytuacja, gdy jest Pani zatrudniona na stanowisku z odpowiedzialnością materialną za powierzone mienie i umowa przewiduje wtedy 3 miesiące (art. 36 § 5) – a u kasjera zdarza się to często, więc proszę sprawdzić umowę. Po dokonaniu wypowiedzenia strony mogą ustalić wcześniejszy termin rozwiązania umowy, co nie zmienia trybu jej rozwiązania (art. 36 § 6). Obowiązek przeniesienia „na podstawie orzeczenia” z art. 230 i 231 k.p. dotyczy objawów choroby zawodowej oraz niezdolności po wypadku przy pracy lub chorobie zawodowej; z Pani opisu nie wynika, by tak było, ale warto sprawdzić treść orzeczenia. Co może zrobić Pani: jeśli orzeczenie stwierdza szkodliwy wpływ wykonywanej pracy na zdrowie, a pracodawca nie przeniesie Pani w terminie wskazanym w orzeczeniu do innej pracy, odpowiedniej ze względu na stan zdrowia i kwalifikacje zawodowe, może Pani rozwiązać umowę bez wypowiedzenia (art. 55 § 1). Nie każde orzeczenie o przeciwwskazaniach automatycznie daje to prawo; muszą być spełnione przesłanki z tego przepisu, w tym wskazanie terminu przeniesienia w orzeczeniu. Oświadczenie musi być pisemne, podawać przyczynę i być złożone w ciągu miesiąca od uzyskania wiadomości o okoliczności uzasadniającej rozwiązanie (art. 55 § 2 w zw. z art. 52 § 2), a skutki są takie jak przy rozwiązaniu umowy przez pracodawcę za wypowiedzeniem (art. 55 § 3). Z uwagi na to, że jest to tryb bardzo formalny, proszę najpierw pokazać mi orzeczenie; bez niego nie radziłbym składać takiego oświadczenia. Nie da się też z góry powiedzieć, co jest dla Pani najkorzystniejsze (wypowiedzenie przez pracodawcę, porozumienie stron czy rozwiązanie przez Panią): zależy to od tego, czy pracodawca ma dla Pani inną pracę, od świadczeń pieniężnych (rozliczenie urlopu, ewentualne odszkodowanie, a odprawa nie przysługuje automatycznie przy każdym wypowiedzeniu, lecz zależy od odrębnych przesłanek) i od tego, jak sposób rozwiązania umowy wpłynie na Pani sytuację po zakończeniu pracy, np. w urzędzie pracy. Proszę nie podpisywać żadnych pism bez przeczytania i zachować wszystkie dokumenty. Urlop: urlopy powinny być udzielane zgodnie z planem urlopów ustalanym przez pracodawcę, a jeżeli planu się nie ustala – w terminie ustalonym po porozumieniu z pracownikiem (art. 163 § 1 i 1¹), więc poza okresem wypowiedzenia pracodawca nie może po prostu jednostronnie „odesłać Pani na urlop” w dowolnym terminie. Natomiast w okresie wypowiedzenia pracownik jest obowiązany wykorzystać przysługujący mu urlop, jeżeli pracodawca mu go w tym okresie udzieli (art. 167¹ k.p.); wymiar tego urlopu, z wyłączeniem urlopu zaległego, nie może przekraczać wymiaru proporcjonalnego do okresu przepracowanego w roku ustania stosunku pracy (art. 155¹). Jeśli w terminie urlopu będzie Pani czasowo niezdolna do pracy wskutek choroby (zwolnienie lekarskie), pracodawca ma obowiązek przesunąć urlop na termin późniejszy (art. 165 pkt 1). Samo orzeczenie medycyny pracy o przeciwwskazaniach nie jest jednak tożsame z zaświadczeniem o niezdolności do pracy wskutek choroby; jeżeli rzeczywiście zachoruje Pani i otrzyma zwolnienie lekarskie, wynagrodzenie lub zasiłek za ten czas wynika z odrębnych przepisów (art. 92 k.p. i przepisy o świadczeniach chorobowych). Niewykorzystany urlop zostanie wypłacony w ekwiwalencie przy rozwiązaniu umowy (art. 171 § 1). Wynagrodzenie w okresie wypowiedzenia: jeżeli pracodawca wypowie umowę i zwolni Panią z obowiązku świadczenia pracy do końca okresu wypowiedzenia, zachowuje Pani prawo do wynagrodzenia (art. 36² k.p.). To odrębna podstawa od wynagrodzenia za gotowość do pracy z art. 81 § 1, które przysługuje, gdy pracownik jest gotów do pracy, a doznaje przeszkód z przyczyn dotyczących pracodawcy. Jeżeli pracodawca nie zwolni Pani z obowiązku świadczenia pracy i nie powierzy Pani innej pracy, a przeszkodą jest orzeczenie o przeciwwskazaniach, to zasadą jest, że wynagrodzenie przysługuje za pracę wykonaną, a za czas niewykonywania pracy tylko wtedy, gdy przepisy tak stanowią (art. 80). Jedną z takich podstaw jest art. 81 § 1: wynagrodzenie (wynikające z osobistego zaszeregowania, a jeśli taki składnik nie jest wyodrębniony – 60% wynagrodzenia, nie mniej niż minimalne wynagrodzenie za pracę) za czas, w którym pracownik był gotów do pracy, a doznał przeszkód z przyczyn dotyczących pracodawcy. W podobnej sprawie Sąd Najwyższy w wyroku z 7 stycznia 2014 r., I PK 150/13, uznał, że pracownik, któremu lekarz stwierdził przeciwwskazania tylko do części pracy (tam: praca na wysokości i obciążona stresem), a nie do wszelkiej pracy, i który wyraził pracodawcy gotowość do innej pracy zgodnej z zaleceniami, zachowuje prawo do wynagrodzenia z art. 81 § 1, jeżeli pracodawca takiej pracy nie powierzył; ryzyko tego obciąża pracodawcę, także gdy nie ponosi on winy. Ten sam wyrok wskazuje, że gotowości do pracy nie ma, gdy pracownik nie poddał się badaniom, i że w takiej sytuacji wynagrodzenie nie przysługuje. Znaczenie ma więc to, czy zgłosiła Pani pracodawcy gotowość do pracy zgodnej z zaleceniami (warto to zrobić na piśmie i zachować dowód) oraz czy pracodawca ma w ogóle taką pracę; ostateczna ocena wymaga zobaczenia orzeczenia i korespondencji z pracodawcą. Przy wypowiedzeniu dokonanym przez pracodawcę przysługują Pani także dwa dni robocze zwolnienia na poszukiwanie pracy z zachowaniem wynagrodzenia (art. 37 § 1–2). Serdecznie zapraszam do zapoznania się z ofertą kancelarii oraz do kontaktu w celu omówienia sprawy: www.adwokat-malak.com www.adwokatmalak.com.pl https://www.facebook.com/adwokatmalak/ tel. 506-389-613 arkadiuszmalak@poczta.onet.pl Z wyrazami szacunku adw. Arkadiusz Malak

Odpowiedź nr 2 z dnia 27 października 2026 14:41 Zmodyfikowano dnia: 27 października 2026 14:41 Obejrzało: 27 osób

Czy uznajesz odpowiedź za pomocną?

Nie udało się wysłać odpowiedzi.

Podziękowałeś prawnikowi

Chcę dodać odpowiedź

Jeśli jesteś prawnikiem zaloguj się by odpowiedzieć temu klientowi
Jeśli Ty zadałeś to pytanie, możesz kontynuować kontakt z tym prawnikiem poprzez e-mail, który od nas otrzymałeś.