Wniosek o przerwę w odbywaniu kary pozbawienia wolności z powodu destabilizacji rodziny i zdrowia psychicznego.

Narzeczony został zatrzymany 18.09.2025 r., a 19.09.2025 r. przewieziony do Aresztu Śledczego w Wejherowie, gdzie rozpoczął odbywanie kary pozbawienia wolności w wymiarze 182 dni. Zgodnie z wyliczeniem, koniec kary przypada na 19/20 marca 2026 r.
Został złożony wniosek o odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego (SDE), który został odrzucony w dniu 3.12.2025 r., a następnie zażalenie od tej decyzji, które zostało oddalone w dniu 26.01.2026 r.
Po osadzeniu narzeczonego nastąpiło stopniowe pogorszenie mojego stanu zdrowia psychicznego, zakończone nawrotem depresji. W dniu 15.11.2025 r. odbyłam wizytę u lekarza psychiatry, aby uzyskać pomoc i rozpocząć leczenie. Aktualnie pozostaję pod opieką psychiatryczną, przyjmuję leki psychotropowe oraz leki nasenne. Zalecono mi również wsparcie psychologiczne, jednak z uwagi na sytuację życiową i utratę pracy nie uczęszczam obecnie na terapię psychologiczną.
Kolejne negatywne decyzje procesowe w sprawie SDE oraz zażalenia wpłynęły na dalsze pogorszenie mojego stanu psychicznego i poczucie destabilizacji sytuacji rodzinnej.
Od ponad trzech lat wspólnie z narzeczonym wynajmujemy mieszkanie, w którym mieszkam wraz z czwórką moich małoletnich dzieci. Narzeczony od początku związku aktywnie uczestniczył w ich wychowaniu, zapewniając im codzienną opiekę, wsparcie oraz stabilność emocjonalną. Dzieci traktuje jak własne. Jego nagła nieobecność spowodowała poważne trudności w funkcjonowaniu rodziny, zarówno organizacyjne, jak i emocjonalne.
Narzeczony jest osobą pracowitą, odpowiedzialną i zaangażowaną w życie rodzinne. Przed osadzeniem prowadził ustabilizowany tryb życia i stanowił dla mnie główne wsparcie. Po jego wyjściu planujemy również podjęcie działań prawnych w celu przywrócenia kontaktów narzeczonego z jego małoletnim synem, które zostały całkowicie przerwane przez byłą partnerkę, mimo wcześniejszych prób porozumienia.
Obecnie rozważamy złożenie wniosku o przerwę w wykonaniu kary do dnia 19 marca 2026 r., jednak towarzyszy nam obawa, czy takie rozwiązanie nie spowoduje formalnego obowiązku powrotu do zakładu karnego po tej dacie, mimo że kara w tym czasie ulegnie zakończeniu.
Naszym celem nie jest uniknięcie wykonania kary, lecz ochrona zdrowia psychicznego, dobra dzieci oraz zachowanie stabilizacji rodzinnej do czasu zakończenia odbywania kary.