Presja pracodawcy na rozwiązanie umowy za porozumieniem stron podczas leczenia depresji.

Dzień dobry. 1. Nie ma Pani obowiązku podpisywania porozumienia stron ani składania rezygnacji z pracy. Zgoda na rozwiązanie stosunku pracy w tym trybie jest całkowicie dobrowolna, a ustne deklaracje złożone przełożonemu pod wpływem emocji nie wywołują skutków prawnych – oświadczenie o wypowiedzeniu wymaga bowiem formy pisemnej (art. 30 § 3 Kodeksu pracy). Naciski ze strony działu kadr należy odrzucić, a w poniedziałek po prostu odmówić podpisania przedstawionego dokumentu. 2. Warunki zaproponowane przez pracodawcę są dla Pani rażąco niekorzystne. Z uwagi na staż pracy u tego pracodawcy trwający od 2007 roku przysługuje Pani ustawowy okres wypowiedzenia wynoszący 3 pełne miesiące kalendarzowe (art. 36 § 1 pkt 3 k.p.). Gdyby pracodawca sam chciał wypowiedzieć Pani umowę np. w październiku, rozwiązałaby się ona dopiero z końcem stycznia 2027 roku, gwarantując Pani pełne wynagrodzenie za cały ten czas. Podpisanie porozumienia ze skutkiem na dzień 30 listopada pozbawiłoby Panią co najmniej dwóch miesięcy wynagrodzenia, a ponadto spowodowałoby nałożenie przez urząd pracy 90-dniowej karencji w wypłacie zasiłku dla bezrobotnych (jako rozwiązanie umowy na mocy porozumienia stron). 3. Jeżeli Pani stan zdrowia na to wskazuje, to może Pani umówić się w tej sytuacji na konsultację z lekarzem psychiatrą i udać się na zwolnienie lekarskie (L4). Zgodnie z art. 41 k.p. pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę w czasie usprawiedliwionej nieobecności pracownika spowodowanej chorobą. Zasiłek chorobowy przysługiwać Pani będzie w takiej sytuacji przez okres do 182 dni. Pozdrawiam. Adw. Tomasz R. Weigt, tel. 601-225-208.