Odpowiedzialność zleceniobiorcy za brak kaucji i bezpodstawne wstrzymanie wynagrodzenia.

Dzień dobry. 1. Zleceniodawca nie ma podstaw prawnych do obciążenia Pani kwotą 730 zł ani do oskarżania o kradzież. Przy umowie zlecenia odpowiedzialność odszkodowawcza opiera się na art. 471 Kodeksu cywilnego i wymaga udowodnienia przez zleceniodawcę (art. 6 Kodeksu cywilnego) powstania rzeczywistej szkody, Pani winy oraz związku przyczynowego. Jeżeli całość gotówki z kasy była codziennie przeliczana i przekazywana do biura, środki z tytułu kaucji trafiały bezpośrednio do zleceniodawcy w ramach dziennego rozliczenia, co wyklucza powstanie szkody po jego stronie. Występowanie identycznych rozbieżności we wszystkich punktach sprzedaży oraz brak przeszkolenia personelu w zakresie ewidencjonowania kaucji potwierdzają błąd organizacyjny i księgowy po stronie przedsiębiorcy, a nie zawinione działanie zleceniobiorców (art. 362 Kodeksu cywilnego). 2. Wstrzymanie wypłaty wynagrodzenia jest bezprawne. Jednostronne potrącenie (art. 498 Kodeksu cywilnego) wymaga istnienia wymagalnej wierzytelności, a ponadto art. 505 pkt 1 Kodeksu cywilnego zakazuje potrącania wierzytelności niepodlegających egzekucji. W przypadku umowy zlecenia stanowiącej powtarzające się świadczenie zapewniające utrzymanie zastosowanie mają przepisy o ochronie wynagrodzenia przed egzekucją (art. 833 § 2¹ Kodeksu postępowania cywilnego w zw. z art. 87¹ Kodeksu pracy), co uniemożliwia zleceniodawcy samodzielne potrącenie spornej kwoty z wynagrodzenia. Dodatkowo niewypłacenie wynagrodzenia w wysokości wynikającej z minimalnej stawki godzinowej stanowi wykroczenie zagrożone karą grzywny od 1 000 zł do 30 000 zł (art. 8e ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę). 3. Należy skierować do zleceniodawcy pisemne wezwanie do zapłaty wynagrodzenia w wyznaczonym terminie, wskazując na brak szkody oraz zakaz potrąceń, a w razie braku zapłaty złożyć skargę do Państwowej Inspekcji Pracy oraz pozew do sądu. Bezpodstawne pomawianie Pani o kradzież wobec osób trzecich narusza dobra osobiste (art. 23 i 24 Kodeksu cywilnego) oraz wypełnia znamiona przestępstwa zniesławienia (art. 212 Kodeksu karnego), co uprawnia Panią do żądania zaniechania naruszeń i złożenia przeprosin. Pozdrawiam. Adw. Tomasz R. Weigt, tel. 601-225-208.