Odpowiedzialność karna za uderzenie napastnika w obronie brata.

Dzień dobry. W opisanej sytuacji działania starszego syna można zakwalifikować jako obronę konieczną (art. 25 Kodeksu karnego). Prawo pozwala na odparcie bezpośredniego i bezprawnego zamachu na jakiekolwiek dobro chronione prawem, w tym przypadku na zdrowie młodszego brata oraz własne, skoro młodszy brat został zaatakowany jako pierwszy. Zasadnicze znaczenie ma tu natomiast to, czy reakcja syna była współmierna do zagrożenia. Jedno uderzenie, które nie spowodowało żadnego uszczerbku na zdrowiu, prawdopodobnie mieści się w granicach obrony niezbędnej do przerwania ataku. W takim przypadku, nawet jeśli sprawca zamieszania zdecydowałby się zgłosić sprawę na Policję, działanie w obronie koniecznej wyłącza odpowiedzialność karną. Syn nie popełnił przestępstwa, ponieważ chronił brata przed zaplanowaną agresją, która sama w sobie jest działaniem bezprawnym. W tej sytuacji warto upewnić się, że młodszy syn oraz ewentualni świadkowie będą mogli potwierdzić, że to kolega był agresorem i to on zainicjował kontakt fizyczny. Jeśli sprawa trafiłaby do organów ścigania, fakt bycia zaatakowanym jako pierwszy może stanowić najskuteczniejszą linię obrony. Pozdrawiam. Adw. Tomasz R. Weigt, tel. 601-225-208