Nieprzedłużenie umowy o pracę po obietnicy rocznego zatrudnienia a możliwość dochodzenia roszczeń od pracodawcy.

Dzień dobry. 1. Umowa o pracę na okres próbny rozwiązuje się z upływem czasu, na jaki została zawarta, co wynika wprost z art. 30 § 1 pkt 4 Kodeksu pracy. Pracodawca nie ma prawnego obowiązku jej przedłużenia ani zawarcia kolejnej umowy. Na tej podstawie nie przysługuje roszczenie o nakazanie nawiązania stosunku pracy przez sąd pracy. 2. Złożone obietnice rocznego zatrudnienia oraz zapewnienia utrwalone w korespondencji elektronicznej (np. komunikator Messenger) mogą natomiast rodzić odpowiedzialność odszkodowawczą pracodawcy na gruncie prawa cywilnego (art. 390 § 1 k.c. lub art. 72 § 2 k.c. w zw. z art. 300 k.p.). W przypadku naruszenia ustaleń przedwstępnych lub nielojalnego prowadzenia negocjacji przysługuje Pani odszkodowanie w granicach tzw. ujemnego interesu umownego. Obejmuje ono naprawienie szkody, jaką poniosła Pani przez to, że liczyła na zawarcie obiecanej umowy. W praktyce dotyczy to udokumentowanych wydatków poniesionych bezpośrednio w celu podjęcia pracy, w tym kosztów przeprowadzki czy zawarcia umowy najmu. Dochodzenie tych roszczeń wymaga wytoczenia powództwa cywilnego i przedstawienia dowodów potwierdzających treść zobowiązania pracodawcy oraz wysokość poniesionej straty. 3. Kwestię podpisanego oświadczenia można zgłosić do właściwego Powiatowego Urzędu Pracy. Jeżeli pracodawca ubiegał się o dofinansowanie lub refundację stanowiska pracy, urząd ma możliwość skontrolowania, czy środki publiczne zostały przyznane i czy przedsiębiorca wywiązuje się z warunków umowy dotacyjnej. Ewentualna skarga do Państwowej Inspekcji Pracy pozwoli natomiast zweryfikować prawidłowość rozliczenia zakończonej umowy (np. wypłatę wynagrodzenia, ekwiwalentu za urlop oraz terminowość wydania świadectwa pracy), jednak inspektor pracy nie posiada uprawnień do nakazania pracodawcy dalszego zatrudnienia. Pozdrawiam. Adw. Tomasz R. Weigt, tel. 601-225-208