Nękanie i groźby sąsiadów wobec rodziny oraz dzieci na osiedlu.

Dzień dobry, nazywam się Arkadiusz Malak, jestem adwokatem. Dziękuję za złożone zapytanie. Opisane zachowania mogą mieć znaczenie prawne, ale możliwe środki zależą od wieku sprawców i od tego, co da się udowodnić. Rzeczowe zgłoszenie, oparte na faktach, nie powinno pogorszyć Państwa sytuacji, choć nie daje gwarancji skutku. 1. Wiek sprawców. Osoba 18-letnia odpowiada na zasadach ogólnych, bo odpowiedzialność karną ponosi ten, kto popełnił czyn zabroniony po ukończeniu 17 lat (art. 10 § 1 Kodeksu karnego). Piętnastolatek jest nieletnim. Ustawa o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich obejmuje czyny karalne, także wykroczenia, popełnione po ukończeniu 13 lat oraz demoralizację od 10. roku życia (art. 1 ust. 1 pkt 1–2 i ust. 2 pkt 2). Co do zasady nie karze się go, lecz stosuje środki wychowawcze (art. 6 i 7), np. zobowiązanie do powstrzymania się od kontaktowania z pokrzywdzonym albo nadzór kuratora (art. 7 pkt 2 i 5). Ośmiolatka ta ustawa nie obejmuje, ale gdy dobro dziecka jest zagrożone, sąd opiekuńczy może wydać zarządzenia wobec rodziców (art. 109 § 1–2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). 2. Kwalifikacja zachowań. – Wyzwiska: zniewaga (art. 216 § 1 kk, oskarżenie prywatne) albo wykroczenie (art. 51 § 1 lub art. 107 Kodeksu wykroczeń). – Zapowiedź pobicia 9-letniego syna: art. 190 § 1 kk, jeżeli wzbudza uzasadnioną obawę spełnienia (ściganie na wniosek). – Powtarzające się zastraszanie: możliwe uporczywe nękanie (art. 190a § 1 kk, na wniosek), co wymaga wykazania uporczywości i skutku. – Rzucanie jabłkami: przy kontakcie fizycznym naruszenie nietykalności (art. 217 § 1 kk, oskarżenie prywatne), a bez niego raczej wykroczenie (art. 107 kw). Blokowanie drzwi jest przestępstwem zmuszania (art. 191 § 1 kk) tylko wtedy, gdy służy zmuszeniu przemocą lub groźbą bezprawną do określonego zachowania. Dziecko poniżej 13 lat nie ponosi odpowiedzialności za szkodę (art. 426 Kodeksu cywilnego), ale osoby zobowiązane do nadzoru mogą (art. 427). Za szkodę wyrządzoną przez piętnastolatka odpowiada co do zasady on sam (art. 415). 3. Gdzie zgłosić. Każdy, kto stwierdzi demoralizację nieletniego, ma społeczny obowiązek przeciwdziałać jej i zawiadomić m.in. rodziców, szkołę, sąd rodzinny lub Policję (art. 4 ust. 1 ustawy o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich), a o czynie karalnym – sąd rodzinny lub Policję (ust. 2). Jeżeli rodzina rzeczywiście ma kuratora i asystenta, informacja trafi też do nich. Można również pisemnie powiadomić gminę jako wynajmującą. Wynajmujący może wypowiedzieć najem po pisemnym upomnieniu, gdy lokator rażąco lub uporczywie narusza porządek domowy (art. 11 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie praw lokatorów), a inny lokator może wystąpić do sądu (art. 13 ust. 1). To środek ostateczny. 4. Co zrobić. Proszę prowadzić notatki z datami, miejscem i świadkami, zachowywać zdjęcia i nagrania oraz unikać konfrontacji. Starcie z udziałem męża może rodzić odpowiedzialność także po jego stronie (np. za naruszenie nietykalności, art. 217 § 1 kk), więc przed zawiadomieniem warto to omówić. W razie bezpośredniego zagrożenia proszę dzwonić pod numer 112. Zapraszam do zapoznania się z ofertą mojej kancelarii oraz do kontaktu w tej sprawie: www.adwokat-malak.com www.adwokatmalak.com.pl https://www.facebook.com/adwokatmalak/ tel. 506-389-613 arkadiuszmalak@poczta.onet.pl Z wyrazami szacunku adw. Arkadiusz Malak