Czy grozi odpowiedzialność karna za nieudzielenie pomocy osobie podczas napadu padaczkowego?

Dzień dobry. 1. Przestępstwo nieudzielenia pomocy z art. 162 § 1 Kodeksu karnego ma charakter umyślny. Oznacza to, że sprawca musi mieć świadomość bezpośredniego zagrożenia życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu drugiego człowieka i co najmniej godzić się na zaniechanie udzielenia pomocy. Napad paniki wyklucza przypisanie umyślności, gdyż uniemożliwia podjęcie racjonalnego działania w chwili zdarzenia. Ponadto Pana powrót na miejsce po 10 minutach w celu weryfikacji sytuacji wskazuje na brak zamiaru porzucenia osoby w potrzebie. 2. W polskim procesie karnym obowiązuje zasada wolności od samooskarżenia (nemo se ipsum accusare tenetur), wynikająca z art. 74 § 1 Kodeksu postępowania karnego. Żaden przepis prawa nie nakłada na obywatela obowiązku złożenia zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa przeciwko samemu sobie. 3. W opisanej sytuacji poszkodowany uzyskał pomoc ze strony osoby trzeciej i personelu medycznego, a zdarzenie nie wywołało negatywnych następstw dla jego życia i zdrowia. Nawet w razie wszczęcia czynności sprawdzających zachowanie to podlegałoby kwalifikacji jako czyn pozbawiony znamion przestępstwa z uwagi na brak umyślności bądź cechujący się znikomym stopniem społecznej szkodliwości (art. 1 § 2 Kodeksu karnego), co skutkuje odmową wszczęcia postępowania przygotowawczego na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 lub pkt 3 Kodeksu postępowania karnego. Z prawnego punktu widzenia brak jest podstaw do podejmowania jakichkolwiek kroków urzędowych. Pozdrawiam. Adw. Tomasz R. Weigt, tel. 601-225-208.