Ciężar dowodu w sprawie o bezskuteczność wydziedziczenia – czy apelacja może być zasadna?

Powód to spadkobierca testamentowy. Wytacxa proces o zbadanie bezskutecxnośvi wydziedziczenia pozwanego.
Pozwany jest wydziedziczony w testamencie - brak zainteresowania spadkodawcą.
Pozwany faktycznie zerwał kontakt ze spadkodawcą bo ten wymagał od niego kontynułowania tradycji romskich , wydziedziczony nigdy nie był wychowywany w tej kulurze dlatego zerwał kontakt bo oczekiwania spadkodawcy byly wygórowane dla dorosłego wydziczonego. Spadkodawca nie interesował się również wydziedziczoną swoją córką ( pozwaną ).
Sąd oddalił powódzstwo o bezskuteczmości bo stwierdził że powód nie wykazał bezskutecznośvi wydziedziczenia. Pozwanemu zależy na utrzymaniu swojej skuteczności wydziedziczenia by zachowek trafił do jego małoletnich a nie do niego samego. I tera pytanie czy tylko powód zgodnie z art 6 ma wykazać bezskuteczność wydziedziczenia pozwanego . Czy zgodnie z tezą ,Zasadność wvkazania przez obie stronv swoich twierdzeń i dowodów est obszernie opisywana przez dr J. Szczechowicz w swoje publikacji dotyczącej ciężaru dowodu w procesie cywilnym reguta wyrażona w art. 6 k.c. i art. 232 k.p.c. nie ma charakteru absolutnego i statycznego. W sytuacji, gdy powód przedstawit dowody (np. zeznania świadka X, dokumenty Y) wskazujące na brak podstaw do wydziedziczenia, ciężar dowodu ulega przesunięciu To na pozwanym ciążył wówczas obowiązek skutecznego zaprzeczenia tym faktom i przedstawienia wtasnych dowodów na poparcie zarzutu wydziedziczenia, czego pozwany odmawiając uzupełnienia zeznań składania dowodów - nie uczynił.
Czy pozwama córka powinna również wskazać swoje negatywne zachowania ? Adwokat pozwanej w mowie końcowej powiedziała , że pozwana celowo zgodnie ze strategią procesową nie uxupelni zeznań bo nie będzie zeznawać no korzyść powoda a swoją niekorzyść .
Czy taka postawa sędziego ktory ciężar dowodu obarczył tylko powoda nadaje się do apelacji ?