Ustawa frankowa obejmie także spadkobierców kredytobiorców

Ustawa frankowa, która weszła w życie w dniu 7 sierpnia 2026 r., nie ogranicza ochrony wyłącznie do osób, które osobiście zawarły umowę kredytu denominowanego lub indeksowanego do franka szwajcarskiego. Jej przepisy mają znaleźć zastosowanie także do spadkobierców kredytobiorców, a więc osób, które weszły w sytuację prawną konsumenta po jego śmierci.

To rozwiązanie ma istotne znaczenie praktyczne. W wielu sprawach frankowych pierwotni kredytobiorcy zmarli jeszcze przed zakończeniem sporu z bankiem albo przed jego wszczęciem . Spadkobiercy przejmowali nie tylko prawa majątkowe, ale również ciężar dalszego prowadzenia sprawy, często dotyczącej umowy zawartej wiele lat wcześniej.

Art. 1 ust. 2 ustawy przewiduje wprost, że przepisy ustawy stosuje się również do spraw z udziałem spadkobiercy konsumenta, z którym została zawarta umowa kredytu . Co więcej, ustawa wskazuje, że ilekroć posługuje się pojęciem „konsumenta”, należy przez to rozumieć także osoby wymienione w tym przepisie, a więc również spadkobierców.

Oznacza to, że spadkobiercy będą mogli korzystać z tych samych szczególnych rozwiązań procesowych, które przysługują kredytobiorcy. Dotyczy to m.in. zabezpieczenia z mocy prawa, szczególnych zasad rozpoznawania sprawy, rozwiązań dotyczących powództwa wzajemnego, zarzutu potrącenia oraz kosztów procesu.

Znaczenie tej regulacji wykracza poza kwestie techniczne. Ustawodawca przyjmuje, że spór frankowy nie traci konsumenckiego charakteru tylko dlatego, że po stronie powodowej albo pozwanej występuje spadkobierca. Jeżeli źródłem roszczeń pozostaje umowa zawarta z konsumentem, ochrona przewidziana ustawą powinna obejmować również następców prawnych.

Ustawa obejmuje także inne osoby powiązane z kredytem: konsumenta, który przystąpił do długu, poręczył za dług albo ponosi odpowiedzialność rzeczową za jego spłatę. W praktyce może to dotyczyć np. członków rodziny, współwłaścicieli nieruchomości albo osób, które zabezpieczały cudzy kredyt hipoteczny.

Takie ujęcie zakresu ustawy powinno ograniczyć spory o to, czy szczególne przepisy procesowe przysługują tylko pierwotnemu kredytobiorcy . Dla spadkobierców oznacza to większą przewidywalność i możliwość prowadzenia sprawy na zasadach zbliżonych do tych, które przysługiwałyby zmarłemu kredytobiorcy.