Rzeczniczka Generalna o WIBOR przed TSUE

Rzeczniczka Generalna o WIBOR przed TSUE: w sprawie C-471/24 nie ma odpowiedzi na pytanie prejudycjalne o samą marżę

W sporze C-471/24 Sąd Okręgowy w Częstochowie skierował do Trybunału Sprawiedliwości UE cztery pytania prejudycjalne dotyczące kredytu hipotecznego w PLN o zmiennym oprocentowaniu opartym o WIBOR . Najbardziej „rynkowo zapalne” okazało się pytanie czwarte: czy – w razie uznania klauzuli WIBOR za nieuczciwą – umowa może dalej funkcjonować, jeśli oprocentowanie miałoby się opierać już tylko na stałej marży Banku (czyli de facto kredyt zmiennoprocentowy stałby się kredytem o stopie stałej równej marży).

W swojej opinii Rzeczniczka Generalna TSUE tego zagadnienia jednak nie rozstrzyga .

Co dokładnie obejmowało czwarte pytanie prejudycjalne

Sąd zapytał TSUE, czy na gruncie art. 6 ust. 1 dyrektywy 93/13 (w powiązaniu z innymi przepisami tej dyrektywy) dopuszczalne jest dalsze funkcjonowanie umowy po eliminacji nieuczciwego postanowienia WIBOR , przy pozostawieniu w umowie wyłącznie drugiego składnika oprocentowania – marży – co zmieniałoby oprocentowanie kredytu ze zmiennego na stałe.

W opinii Rzeczniczki Generalnej nie ma żadnej rekomendacji dotyczącej art. 6 ust. 1 dyrektywy 93/13 w kontekście pozostawienia marży ani modelu dalszego obowiązywania umowy po usunięciu WIBOR.

Co to oznacza dla sporów wiborowych

Brak odpowiedzi na pytanie czwarte w opinii Rzeczniczki ma znaczenie praktyczne:

• nie dostarcza sądom krajowym rekomendacji w sprawie konsekwencji negatywnej oceny postanowienia opartego o WIBOR
• spór – na etapie opinii – pozostaje skoncentrowany na tym, co Rzeczniczka Generalna rozstrzyga szeroko: zakres stosowania dyrektywy 93/13, wymóg przejrzystości oraz kryteria oceny nieuczciwości klauzuli „WIBOR + marża” .

Zapraszam do Kancelarii w celu bezpłatnej analizy umowy kredytu
www.beata-stryjewska.pl