Sąd Najwyższy: Eliminacja klauzul indeksacyjnych w umowach kredytowych prowadzi do nieważności umowy
W najnowszych orzeczeniach Sądu Najwyższego podkreślono, że wyeliminowanie niedozwolonych klauzul indeksacyjnych z umowy kredytu walutowego prowadzi do jej nieważności. Sąd uznał, że nie jest możliwe zastąpienie abuzywnych postanowień innymi mechanizmami, gdyż powodowałoby to istotną zmianę charakteru umowy.
W wyrokach z dnia 24 stycznia 2024 r. (II CSKP 1547/22), z dnia 8 lutego 2024 r. (II CSKP 1347/22), z dnia 10 maja 2024 r. (II CSKP 1954/22) oraz z dnia 21 czerwca 2024 r. (II CSKP 2143/22) Sąd Najwyższy analizował skutki wyeliminowania klauzul abuzywnych stosowanych przez banki w umowach kredytów indeksowanych do waluty obcej. W obu sprawach stwierdzono, że usunięcie mechanizmu indeksacji czyni umowę nieważną, ponieważ nie można jej kontynuować bez istotnych zmian w pierwotnie uzgodnionym zobowiązaniu stron.
Kluczowe argumenty Sądu Najwyższego
Sąd Najwyższy wskazał, że:
- Eliminacja klauzul indeksacyjnych skutkuje przekształceniem kredytu walutowego w kredyt złotowy oprocentowany według stawki LIBOR, co stanowiłoby istotną zmianę warunków umowy.
- Takie rozwiązanie byłoby sprzeczne z naturą stosunku prawnego, który strony zawarły pierwotnie, oraz prowadziłoby do wykreowania nowego zobowiązania, nieuzgodnionego przez kredytobiorcę.
- Nie można zastąpić niedozwolonych postanowień średnim kursem NBP czy innymi rozwiązaniami, ponieważ stanowiłoby to niedopuszczalną ingerencję w treść umowy.
- Umowa nie może być kontynuowana w części, gdyż nie ma podstaw prawnych do jej „uzupełnienia” po eliminacji klauzul abuzywnych .
Sąd Najwyższy jednoznacznie wskazał, że eliminacja abuzywnych postanowień z umowy kredytowej prowadzi do jej upadku, gdyż nie można jej kontynuować na zmienionych zasadach. Oznacza to, że kredytobiorcy mogą skutecznie dochodzić swoich roszczeń wobec banków , natomiast instytucje finansowe muszą przygotować się na skutki ekonomiczne masowego unieważniania umów.