Specprawnik.pl

Najnowsze pytania do prawnika w specprawnik.pl Wspierane przez specprawnik.pl

Wysłano: 5 listopada 2026 Odpowiedzi: 1

Dzień dobry, proszę o pomoc- jak uzyskać wgląd w akta o mobbing. Ktoś mnie posądził niesłusznie o mobbing, podczas postępowania nie stwierdzono żadne…

Tomasz R. Weigt: Dzień dobry. 1. Odmowa udostępnienia dokumentacji zebranej w toku wewnętrznej procedury wyjaśniającej z powołaniem się na RODO nie może mieć charakteru blankietowego. Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 3 Ogólnego rozporządzenia o ochronie danych (RODO) osoba, której dane dotyczą, ma prawo do uzyskania od administratora (pracodawcy) dostępu do swoich danych osobowych oraz otrzymania ich kopii. Uprawnienie to obejmuje również treść zarzutów, protokołów czy notatek służbowych dotyczących Pani osoby, sporządzonych w trakcie postępowania. Ograniczenie wynikające z art. 15 ust. 4 RODO (ochrona praw i wolności innych osób) pozwala pracodawcy wyłącznie na zanonimizowanie danych osobowych innych pracowników (np. świadków lub osoby zgłaszającej), nie stanowi natomiast podstawy do odmowy ujawnienia samej treści stawianych Pani zarzutów oraz wyników ustaleń komisji. 2. W pierwszej kolejności należy skierować do pracodawcy formalny wniosek o realizację prawa dostępu do danych osobowych na podstawie art. 15 RODO, żądając wydania kopii dokumentów z akt sprawy dotyczących Pani zachowań, z uwzględnieniem ewentualnej anonimizacji danych osób trzecich. Pracodawca ma obowiązek rozpatrzyć wniosek w terminie miesiąca. W przypadku ponownej odmowy lub braku odpowiedzi przysługuje skarga do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych (PUODO) na naruszenie przepisów o ochronie danych osobowych. 3. Jeżeli celem uzyskania dokumentacji jest dochodzenie roszczeń z tytułu naruszenia dóbr osobistych (art. 23 i 24 Kodeksu cywilnego) przeciwko osobie, która złożyła nieprawdziwe doniesienie, pełną i nieanonimizowaną dokumentację można uzyskać na drodze sądowej. W toku procesu cywilnego lub we wniosku o zabezpieczenie dowodu przed wszczęciem postępowania (art. 310 Kodeksu postępowania cywilnego) sąd – na Pani wniosek – zobowiązuje pracodawcę do przedłożenia kompletnych akt postępowania antymobbingowego na podstawie art. 248 k.p.c. Obowiązek ten ma charakter bezwzględny, a przepisy RODO ani wewnętrzne regulaminy pracodawcy nie wyłączają mocy nakazu sądowego. Pozdrawiam. Adw. Tomasz R. Weigt, tel. 601-225-208

Wysłano: 5 listopada 2026 Odpowiedzi: 1

Dzien dobry. Pytanie odnosnie prawa jazdy. Po przekroczeniu 24 pkt karnych. Kierowca od kilkunastu lat czynne prawo jazdy na auta i motocykl. Informa…

Tomasz R. Weigt: Dzień dobry. 1. Przepisy prawa nie nakładają obowiązku zrzeczenia się uprawnień kategorii A w celu odzyskania prawa jazdy kategorii B. Polskie prawo administracyjne nie przewiduje instytucji „czasowego zrzeczenia się” ani „zawieszenia uprawnień na okres zimowy”. Złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się uprawnień do kierowania pojazdami danej kategorii skutkuje trwałym wygaszeniem prawa nabytego. W konsekwencji na wiosnę nie będzie możliwości powrotu do procedury kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji – odzyskanie kategorii A będzie wymagało przejścia pełnej procedury uzyskiwania uprawnień od nowa (utworzenia nowego profilu kandydata na kierowcę, a w zależności od stanowiska organu także ponownego odbycia całego kursu w ośrodku szkolenia kierowców). 2. Sugestia urzędu wynika wyłącznie z ograniczeń technicznych systemu teleinformatycznego oraz pragmatyki urzędniczej. Zgodnie z art. 99 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami po przekroczeniu 24 punktów karnych starosta wydaje decyzję o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie posiadanych uprawnień. System teleinformatyczny urzędu blokuje wydanie dokumentu do czasu zakończenia sprawdzenia wszystkich objętych decyzją kategorii. Zrzeczenie się kategorii A jest najprostszą drogą do zamknięcia sprawy w systemie i wygenerowania druku dla samej kategorii B, jednak odbywa się to kosztem kierowcy. 3. Prawidłowym rozwiązaniem jest zdanie egzaminu państwowego w zakresie kategorii B, wykonanie wymaganego badania psychologicznego, a następnie skierowanie do starosty pisemnego wniosku o wydanie prawa jazdy w zakresie kategorii B z jednoczesnym wnioskiem o wyznaczenie terminu na przystąpienie do egzaminu praktycznego na kategorię A na okres wiosenny (po wznowieniu egzaminowania motocyklowego przez właściwy WORD). Niemożność podejścia do egzaminu z kategorii A wynika z przyczyn obiektywnych i niezależnych od strony (zawieszenie egzaminów praktycznych przez ośrodek egzaminacyjny z uwagi na warunki atmosferyczne). Przeszkody techniczne w oprogramowaniu starostwa nie stanowią podstawy prawnej do uzależniania zwrotu uprawnień w zdanym zakresie od wyzbycia się innych uprawnień. Pozdrawiam. Adw. Tomasz R. Weigt, tel. 601-225-208

Wysłano: 5 listopada 2026 Odpowiedzi: 1

Witam. Mając umowę o pracę na czas nieokreślony, przebywałem na L4 później na zasiłku chorobowym. Cały czas będąc zatrudnionym. Czy podczas chorobowe…

Tomasz R. Weigt: Dzień dobry. 1. Okres niezdolności do pracy z powodu choroby (zarówno w czasie pobierania wynagrodzenia chorobowego, jak i zasiłku chorobowego) nie pozbawia pracownika prawa do urlopu wypoczynkowego ani nie pomniejsza jego wymiaru. Zgodnie z art. 153 § 2 Kodeksu pracy pracownik nabywa prawo do kolejnego urlopu wypoczynkowego z dniem 1 stycznia każdego roku kalendarzowego, o ile w tej dacie trwa stosunek pracy. Sam fakt przebywania na zwolnieniu lekarskim nie wyłącza ani nie zawiesza nabycia tego prawa. 2. Katalog przerw w świadczeniu pracy skutkujących proporcjonalnym obniżeniem wymiaru urlopu wypoczynkowego został określony w art. 155[2] § 1 Kodeksu pracy. Obejmuje on m.in. urlop bezpłatny, urlop wychowawczy czy nieusprawiedliwioną nieobecność w pracy. Wyliczenie to ma charakter zamknięty i nie zawiera okresów czasowej niezdolności do pracy spowodowanej chorobą. W konsekwencji za cały okres trwania zatrudnienia – w tym za miesiące objęte zwolnieniem lekarskim – urlop nalicza się w pełnym rocznym wymiarze (20 lub 26 dni, w zależności od ogólnego stażu pracy). 3. Niewykorzystany z powodu choroby urlop staje się urlopem zaległym. Skorzystanie z niego w naturze będzie możliwe po zakończeniu leczenia, odzyskaniu zdolności do pracy i uzyskaniu orzeczenia lekarza medycyny pracy w ramach badań kontrolnych, które są obowiązkowe przy niezdolności trwającej dłużej niż 30 dni (art. 229 § 2 k.p.). W razie rozwiązania stosunku pracy pracodawca będzie zobowiązany wypłacić ekwiwalent pieniężny za wszystkie niewykorzystane dni urlopu (art. 171 § 1 k.p.). Roszczenie o udzielenie urlopu przedawnia się z upływem 3 lat od dnia, w którym stało się wymagalne (art. 291 § 1 k.p.). Pozdrawiam. Adw. Tomasz R. Weigt, tel. 601-225-208

Wysłano: 4 listopada 2026 Odpowiedzi: 1

Dzień dobry, Żona pracuje jako pomoc nauczyciela w przedszkolu publicznym, jako pracownik nie pedagogiczny. Raz w roku w lipcu lub sierpniu je…

Tomasz R. Weigt: Dzień dobry. 1. Pomoc nauczyciela jest pracownikiem samorządowym zatrudnionym na stanowisku pomocniczym i obsługi (art. 4 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych). Do jej stosunku pracy nie mają zastosowania przepisy Karty Nauczyciela dotyczące urlopów wypoczynkowych w placówkach feryjnych lub nieferyjnych. W zakresie prawa do urlopu i zasad jego udzielania zastosowanie znajdują wyłącznie przepisy Kodeksu pracy (art. 43 ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych w zw. z art. 152 i nast. k.p.). 2. Dyrektor przedszkola nie ma uprawnienia do narzucenia terminu wykorzystania bieżącego urlopu wypoczynkowego. Zgodnie z art. 163 § 1 Kodeksu pracy urlopy powinny być udzielane na podstawie planu urlopów, który ustala pracodawca, biorąc pod uwagę wnioski pracowników i konieczność zapewnienia normalnego toku pracy. Jeżeli w placówce nie ustala się planu urlopów (z uwagi na brak zakładowej organizacji związkowej lub za jej zgodą), termin urlopu ustala się w porozumieniu z pracownikiem (art. 163 § 1[1] k.p.). Kodeks pracy dopuszcza jednostronne skierowanie pracownika na urlop wypoczynkowy przez pracodawcę wyłącznie w dwóch sytuacjach: w okresie wypowiedzenia umowy o pracę (art. 167[1] k.p.) oraz w przypadku urlopu zaległego, niewykorzystanego w poprzednich latach kalendarzowych (art. 168 k.p.). Przepisy te nie dają prawa do przymusowego skierowania pracownika na urlop bieżący. 3. Przerwa w funkcjonowaniu przedszkola (brak dzieci w lipcu lub sierpniu) nie zwalnia pracodawcy z obowiązku poszanowania przepisów o urlopach. Jeżeli pracownik nie wyraża zgody na urlop w tym okresie i zgłasza gotowość do pracy, sytuacja ta stanowi przestój w rozumieniu art. 81 Kodeksu pracy. W czasie przestoju pracodawca może powierzyć pracownikowi inną odpowiednią pracę (np. prace porządkowe, inwentaryzacyjne lub przygotowanie sal do nowego roku szkolnego – art. 81 § 3 k.p.), a w razie braku możliwości zapewnienia jakiejkolwiek pracy – zwolnić go z obowiązku jej świadczenia, wypłacając wynagrodzenie przestojowe wynikające z jego osobistego zaszeregowania (art. 81 § 1 k.p.). Dyrektor nie może przerzucać ryzyka organizacyjnego związanego z przerwą w działalności jednostki na pracownika poprzez wymuszanie wykorzystania przysługującego urlopu. Pozdrawiam. Adw. Tomasz R. Weigt, tel. 601-225-208

Wysłano: 4 listopada 2026 Odpowiedzi: 1

Czy spółdzielnia mieszkaniowa może bezkarnie kłamać na temat lokatora osiedla, wymyślać bardzo negatywne rzeczy które nie mają i nie miały miejsca? C…

Tomasz R. Weigt: Dzień dobry. 1. Spółdzielnia mieszkaniowa ani osoby reprezentujące jej organy nie mają prawa rozpowszechniać nieprawdziwych informacji o lokatorze. Podnoszenie i przekazywanie takich twierdzeń stanowi naruszenie dóbr osobistych, w szczególności czci, dobrego imienia i godności (art. 23 i art. 24 Kodeksu cywilnego). Czyn taki może również wyczerpywać znamiona przestępstwa zniesławienia (art. 212 Kodeksu karnego). Odpowiedzialność karną ponoszą w takim przypadku konkretne osoby fizyczne sporządzające i podpisujące pisma, a nie sama spółdzielnia jako osoba prawna. 2. Powoływanie się na obronę uzasadnionego interesu społecznego nie wyłącza bezprawności działania, jeżeli stawiane zarzuty są nieprawdziwe. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego obrona uzasadnionego interesu społecznego uchyla bezprawność naruszenia dóbr osobistych wyłącznie wówczas, gdy podnoszone fakty są prawdziwe, względnie gdy osoba je zgłaszająca dochowała należytej staranności przy ich weryfikacji i działała w obiektywnie usprawiedliwionym przekonaniu o ich prawdziwości. Świadome przekazywanie niezweryfikowanych twierdzeń o rzekomej niewłaściwej opiece nad matką do ośrodka pomocy społecznej stanowi bezprawne naruszenie prawa i nie korzysta z ochrony interesu społecznego. 3. Wobec takich zachowań przysługują środki cywilne oraz karne. Na gruncie prawa cywilnego pierwszym krokiem jest doręczenie spółdzielni oraz autorom pism przedsądowego wezwania do zaniechania naruszeń, usunięcia ich skutków (w tym pisemnego cofnięcia i sprostowania zarzutów przesłanych do ośrodka pomocy społecznej) oraz złożenia przeprosin. W razie odmowy przysługuje powództwo o ochronę dóbr osobistych z roszczeniem o zaniechanie naruszeń, dopełnienie czynności potrzebnych do usunięcia ich skutków oraz zapłatę zadośćuczynienia pieniężnego lub sumy na wskazany cel społeczny (art. 24 § 1 w zw. z art. 448 k.c.). Na drodze karnej dopuszczalne jest wniesienie prywatnego aktu oskarżenia o zniesławienie (art. 212 k.k.) przeciwko osobom, które podpisały pisma. Materiał dowodowy w postaci treści pism i wiadomości e-mail można uzyskać bezpośrednio w ośrodku pomocy społecznej, wnosząc o wgląd do akt sprawy i sporządzenie z nich kopii w trybie art. 73 Kodeksu postępowania administracyjnego. Pozdrawiam. Adw. Tomasz R. Weigt, tel. 601-225-208

Wysłano: 4 listopada 2026 Odpowiedzi: 1

19 października złożyłam wypowiedzenie w pracy za porozumieniem stron. Dostałam odmowę twierdząc że mam 3 miesięczny okres wypowiedzenia. Umówiłam si…

Tomasz R. Weigt: Dzień dobry. 1. Złożone przez Panią pismo stanowiło ofertę rozwiązania umowy o pracę na mocy porozumienia stron (art. 30 § 1 pkt 1 Kodeksu pracy). Tryb ten wymaga wyraźnej zgody pracodawcy. Odmowa oznacza, że do zawarcia porozumienia nie doszło, a stosunek pracy trwa nadal. Ustne ustalenia z menedżerką, wobec braku ich pisemnego potwierdzenia oraz braku formalnego umocowania tej osoby do reprezentowania pracodawcy w sprawach pracowniczych, są bezskuteczne. Jeżeli treść Pani pisma z 19 października została potraktowana jako jednostronne wypowiedzenie umowy, to przy trzymiesięcznym okresie wypowiedzenia umowa rozwiąże się z dniem 31 stycznia. 2. Samowolne zaprzestanie świadczenia pracy od 1 grudnia („porzucenie pracy”) nie jest właściwym rozwiązaniem. Nieusprawiedliwiona nieobecność stanowi ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych i uprawnia pracodawcę do rozwiązania umowy bez wypowiedzenia z winy pracownika (art. 52 § 1 pkt 1 Kodeksu pracy). Informacja o zwolnieniu dyscyplinarnym zostaje odnotowana w świadectwie pracy, co obciąża przebieg zatrudnienia. Dodatkowo pracodawca może wystąpić z roszczeniem odszkodowawczym za szkodę wyrządzoną umyślnym zaniechaniem pracy (art. 122 Kodeksu pracy). 3. W tej sytuacji należy skierować ponowny, formalny wniosek o rozwiązanie umowy za porozumieniem stron z dniem 30 listopada bezpośrednio do osoby reprezentującej pracodawcę (właściciela, zarządu lub kierownika kadr), z powołaniem się na wcześniejsze deklaracje menedżerki. W razie odmowy pracodawcy jedynym rozwiązaniem chroniącym przed trybem dyscyplinarnym pozostaje wykonywanie pracy do upływu okresu wypowiedzenia albo uzgodnienie z nowym pracodawcą późniejszej daty rozpoczęcia pracy. Pozdrawiam. Adw. Tomasz R. Weigt, tel. 601-225-208

Wysłano: 4 listopada 2026 Odpowiedzi: 1

Moja sytuacja Pracowałam trzy lata w świetlicy wiejskiej, moja rodzinna miejscowość. W 2025 roku zaczęłam studiować na UJK w Kielcach. Przez pierws…

Tomasz R. Weigt: Dzień dobry. 1. Umowa o pracę na okres próbny rozwiązuje się z upływem czasu, na jaki została zawarta, co wynika wprost z art. 30 § 1 pkt 4 Kodeksu pracy. Pracodawca nie ma prawnego obowiązku jej przedłużenia ani zawarcia kolejnej umowy. Na tej podstawie nie przysługuje roszczenie o nakazanie nawiązania stosunku pracy przez sąd pracy. 2. Złożone obietnice rocznego zatrudnienia oraz zapewnienia utrwalone w korespondencji elektronicznej (np. komunikator Messenger) mogą natomiast rodzić odpowiedzialność odszkodowawczą pracodawcy na gruncie prawa cywilnego (art. 390 § 1 k.c. lub art. 72 § 2 k.c. w zw. z art. 300 k.p.). W przypadku naruszenia ustaleń przedwstępnych lub nielojalnego prowadzenia negocjacji przysługuje Pani odszkodowanie w granicach tzw. ujemnego interesu umownego. Obejmuje ono naprawienie szkody, jaką poniosła Pani przez to, że liczyła na zawarcie obiecanej umowy. W praktyce dotyczy to udokumentowanych wydatków poniesionych bezpośrednio w celu podjęcia pracy, w tym kosztów przeprowadzki czy zawarcia umowy najmu. Dochodzenie tych roszczeń wymaga wytoczenia powództwa cywilnego i przedstawienia dowodów potwierdzających treść zobowiązania pracodawcy oraz wysokość poniesionej straty. 3. Kwestię podpisanego oświadczenia można zgłosić do właściwego Powiatowego Urzędu Pracy. Jeżeli pracodawca ubiegał się o dofinansowanie lub refundację stanowiska pracy, urząd ma możliwość skontrolowania, czy środki publiczne zostały przyznane i czy przedsiębiorca wywiązuje się z warunków umowy dotacyjnej. Ewentualna skarga do Państwowej Inspekcji Pracy pozwoli natomiast zweryfikować prawidłowość rozliczenia zakończonej umowy (np. wypłatę wynagrodzenia, ekwiwalentu za urlop oraz terminowość wydania świadectwa pracy), jednak inspektor pracy nie posiada uprawnień do nakazania pracodawcy dalszego zatrudnienia. Pozdrawiam. Adw. Tomasz R. Weigt, tel. 601-225-208

Wysłano: 4 listopada 2026 Odpowiedzi: 1

Wczoraj zwolniłam się z pracy za porozumieniem stron mam przy sobie córkę 14-letnią na którą pobieram 800 plus i dostaję od byłego męża alimenty. Był…

Tomasz R. Weigt: Dzień dobry. 1. Pomiędzy Polską a Szwajcarią obowiązują unijne przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 883/2004). Zgodnie z art. 68 powołanego rozporządzenia w sytuacji, gdy rodzice mieszkają w różnych państwach, pierwszeństwo w wypłacie świadczeń na dziecko ma państwo, w którym wykonywana jest praca zarobkowa, przed państwem, w którym uprawnienie wynika wyłącznie z miejsca zamieszkania. 2. Dopóki była Pani zatrudniona w Polsce, pierwszeństwo do wypłaty świadczenia wychowawczego miała Polska ze względu na zbieg Pani zatrudnienia oraz miejsca pobytu córki. Z chwilą rozwiązania umowy o pracę i pozostawania bez zatrudnienia (bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych) pierwszeństwo do wypłaty świadczeń rodzinnych przechodzi na Szwajcarię z tytułu zatrudnienia ojca dziecka. Polska staje się państwem drugorzędnym, zobowiązanym wyłącznie do wypłaty tzw. dodatku dyferencyjnego, czyli wyrównania różnicy, gdyby świadczenie szwajcarskie było niższe niż polskie 800 zł. Ponieważ szwajcarski zasiłek na dziecko jest wyższy niż 800 zł, wypłata świadczenia z ZUS ulegnie wstrzymaniu. 3. Fakt rozwiązania umowy o pracę oraz zatrudnienie ojca dziecka w Szwajcarii należy zgłosić do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych za pośrednictwem platformy PUE/eZUS. Dalsze pobieranie 800 plus bez powiadomienia ZUS o zmianie sytuacji zawodowej skutkuje uznaniem wypłaconych kwot za nienależnie pobrane świadczenie podlegające obowiązkowi zwrotu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. Jednocześnie ojciec dziecka powinien wystąpić o szwajcarski zasiłek rodzinny za pośrednictwem swojego pracodawcy. W sytuacji braku współdziałania ze strony ojca dopuszczalne jest wystąpienie do organów szwajcarskich o wypłatę tego świadczenia bezpośrednio na Pani rachunek bankowy jako rodzica sprawującego faktyczną pieczę nad dzieckiem. Pozdrawiam. Adw. Tomasz R. Weigt, tel. 601-225-208

Wysłano: 4 listopada 2026 Odpowiedzi: 1

Dzień dobry, Jestem żołnierzem zawodowym od prawie 4 lat i chciałbym przenieść się do innej jednostki ze względu na lepsze warunki służby. Niestety …

Tomasz R. Weigt: Dzień dobry. 1 Przepisy ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny nie przewidują obowiązku odczekania 12 miesięcy przed ponownym złożeniem wniosku o przeniesienie do innej jednostki wojskowej (wyznaczenie na inne stanowisko służbowe). Kwestia ta bywa regulowana wewnętrznymi wytycznymi lub pragmatyką kadrową danej jednostki, lecz nie stanowi bezwzględnego terminu ustawowego. Wniosek można ponowić w każdym czasie. Należy przy tym uwzględnić, że bezpośredni dowódca jednostki wydaje jedynie opinię służbową – decyzję personalną o przeniesieniu podejmuje organ właściwy do obsadzenia docelowego stanowiska. Choć negatywna opinia obecnego dowódcy ma istotne znaczenie dowodowe przy ocenie potrzeb Sił Zbrojnych, ma on obowiązek przekazać wniosek drogą służbową do właściwego organu decyzyjnego. 2. Zwolnienie ze służby na własny wniosek (wypowiedzenie stosunku służbowego z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia – art. 230 ust. 1 pkt 1 ustawy) w celu natychmiastowego powrotu do innej jednostki wiąże się z ryzykiem prawnym. Powołanie żołnierza rezerwy do zawodowej służby wojskowej ma charakter całkowicie uznaniowy – organ wojskowy nie ma prawnego obowiązku ponownego przyjęcia do służby. Ponowna procedura rekrutacyjna prowadzona przez Wojskowe Centrum Rekrutacji wymaga weryfikacji formalnej i medycznej, co w praktyce trwa od kilku tygodni do kilku miesięcy, pozostawiając kandydata bez uposażenia. Ponadto, w razie wcześniejszego ukończenia kursów specjalistycznych lub nauki na koszt wojska przed upływem wymaganego okresu odpracowania, rozwiązanie stosunku służbowego na własny wniosek rodzi obowiązek zwrotu poniesionych przez resort kosztów kształcenia (art. 231 ust. 3 powołanej ustawy). 3. Właściwym trybem postępowania w tej sytuacji jest uzyskanie w docelowej jednostce wojskowej zaświadczenia o zamiarze wyznaczenia na konkretne stanowisko służbowe (potwierdzenia wolnego etatu). Z takim dokumentem należy złożyć formalny wniosek drogą służbową o przeniesienie, uzasadniając go potrzebami Sił Zbrojnych oraz podnoszeniem kwalifikacji zawodowych, co obliguje dowództwo do merytorycznego ustosunkowania się do wniosku i przekazania go organowi uprawnionemu do obsady stanowiska. Pozdrawiam. Adw. Tomasz R. Weigt, tel. 601-225-208

Wysłano: 4 listopada 2026 Odpowiedzi: 1

Od 9 lat nie pisałam i podwyżkę alimentów . Ojciec porzucić dziecko jak miało 4 lata teraz córka ma 13 napisałam o podwyżkę we wrześniu 2025 roku we …

Tomasz R. Weigt: Dzień dobry. 1. Złożenie wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku wstrzymuje uprawomocnienie się orzeczenia, lecz nie wstrzymuje jego wykonalności. Wyrokowi sądu pierwszej instancji zasądzającemu alimenty sąd z urzędu nadaje rygor natychmiastowej wykonalności (art. 333 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania cywilnego) oraz z urzędu nadaje mu klauzulę wykonalności i doręcza tytuł wykonawczy uprawnionemu (art. 1082 k.p.c.). Wyrok na kwotę 850 zł podlega zatem wykonaniu natychmiast i stanowi podstawę do egzekucji, bez konieczności oczekiwania na rozstrzygnięcie sądu okręgowego po wniesieniu apelacji. Wydanie wyroku zaopatrzonego w rygor natychmiastowej wykonalności konsumuje wcześniejsze postanowienie o zabezpieczeniu w zakresie bieżących świadczeń. Od dnia wydania wyroku obowiązującą kwotą alimentów jest 850 zł miesięcznie. Nie można na podstawie postanowienia o zabezpieczeniu dochodzić kwoty 1000 zł za okres przypadający po wydaniu wyroku, gdyż prowadzenie egzekucji w tym zakresie naraziłoby sprawę na powództwo przeciwegzekucyjne ze strony ojca (art. 840 k.p.c.). Świadczenia wypłacone w kwocie 1000 zł za okres przed wydaniem wyroku zostały zużyte na bieżące utrzymanie małoletniej i co do zasady nie podlegają zwrotowi. 2. Skierowanie wyroku do komornika nie jest konieczne, jeżeli ojciec uiszcza alimenty w kwocie 850 zł dobrowolnie. Tytuł wykonawczy składa się do komornika wraz z wnioskiem o wszczęcie egzekucji wyłącznie wtedy, gdy zobowiązany nie reguluje należności lub popada w opóźnienie. Jeżeli egzekucja była już wszczęta u komornika na podstawie postanowienia o zabezpieczeniu, komornikowi należy doręczyć nowy tytuł wykonawczy, aby ograniczył bieżącą ratę egzekucyjną do 850 zł. W przypadku gdy Sąd Okręgowy w wyniku rozpoznania apelacji podwyższy alimenty, wyrok sądu drugiej instancji stanie się prawomocny i będzie podstawą do ewentualnego wyrównania różnicy za czas trwania postępowania odwoławczego. Pozdrawiam. Adw. Tomasz R. Weigt, tel. 601-225-208

Specprawnik.pl Zobacz profil prawnika (Tomasz R. Weigt)