Specprawnik.pl

Najnowsze pytania do prawnika w specprawnik.pl Wspierane przez specprawnik.pl

Wysłano: 7 sierpnia 2026 Odpowiedzi: 1

Wynajmujemy mieszkanie w budynku wielorodzinnym za ścianą w mieszkaniu obok zaległy sie pluskwy I przeszły do naszego mieszkania zarządca budynku pow…

Tomasz R. Weigt: Dzień dobry. 1. Zgodnie z art. 662 § 1 Kodeksu cywilnego wynajmujący ma obowiązek wydać lokatorom lokal w stanie przydatnym do umówionego użytku i utrzymywać go w takim stanie przez cały okres najmu. Zagnieżdżenie się pluskiew przedostających się z sąsiednich mieszkań lub części wspólnych budynku stanowi wadę lokalu ograniczającą lub uniemożliwiającą jego użytkowanie. Obowiązek usunięcia tej wady poprzez przeprowadzenie dezynsekcji spoczywa na wynajmującym oraz zarządcy budynku, a nie na najemcy. Drobne nakłady obciążające najemcę, o których mowa w art. 681 Kodeksu cywilnego, nie obejmują zwalczania insektów pochodzących z zewnątrz. 2. W sytuacji gdy przeprowadzenie zabiegów sanitarnych wymaga czasowego opuszczenia lokalu, wynajmujący jest zobowiązany do pokrycia kosztów zakwaterowania zastępczego lub zapewnienia lokalu zamiennego na podstawie art. 10 ust. 4 ustawy o ochronie praw lokatorów. Za czas, w którym mieszkanie nie nadaje się do zamieszkania, wynajmującemu nie przysługuje prawo do pobierania czynszu, a najemca ma prawo do żądania odpowiedniego obniżenia czynszu za cały okres trwania wady (art. 664 § 1 Kodeksu cywilnego). Jeżeli obecność insektów zagraża zdrowiu mieszkańców, najemca ma możliwość wypowiedzenia umowy najmu ze skutkiem natychmiastowym na podstawie art. 682 Kodeksu cywilnego. 3. W tej sytuacji należy wystosować do wynajmującego oraz zarządcy budynku pisemne przedsądowe wezwanie do usunięcia wady lokalu (przeprowadzenia dezynsekcji) w wyznaczonym terminie. W piśmie warto wskazać, że w przypadku braku podjęcia działań sprawa zostanie zgłoszona do właściwej Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej z uwagi na zagrożenie sanitarne w budynku, a czynsz za okres nienależytego stanu lokalu zostanie powstrzymany lub obniżony. Pozdrawiam. Adw. Tomasz R. Weigt, tel. 601-225-208

Wysłano: 7 sierpnia 2026 Odpowiedzi: 1

Dzień dobry Pisze z pytaniem jak rozwiązać sprawę o prawa rodzicielskie do dzieci . Otóż sprawa wygląda następująco moje dzieci mieszkają z dziad…

Tomasz R. Weigt: Dzień dobry. 1. Przekazanie pieczy nad dziećmi pracownikowi Jugendamtu nie pozbawia Pani prawa do ubiegania się o przywrócenie pełnej władzy rodzicielskiej. Sprawa podlega jurysdykcji niemieckiego sądu rodzinnego właściwego dla miejsca pobytu dzieci. W celu odzyskania dzieci konieczne jest złożenie do tego sądu wniosku o uchylenie dotychczasowego postanowienia i przywrócenie władzy rodzicielskiej. 2. Niemiecki sąd (podobnie jak sąd polski) podejmuje decyzję w oparciu o kryterium dobra dziecka. W postępowaniu istotnym argumentem jest prawo dzieci do wychowywania się z rodzicami biologicznymi oraz chęć wychowywania ich razem z małoletnim bratem. Z uwagi na planowane przesiedlenie dzieci do Polski, sąd niemiecki może wystąpić do polskich organów (np. za pośrednictwem sądu rejonowego właściwego dla Pani miejsca zamieszkania) o przeprowadzenie wywiadu środowiskowego w celu weryfikacji warunków panujących w Pani gospodarstwie domowym. Pozdrawiam. Adw. Tomasz R. Weigt, tel. 601-225-208

Wysłano: 7 sierpnia 2026 Odpowiedzi: 1

Jestem pracownikiem szpitala. Podlegam ustawie o naliczaniu najniższego wynagrodzenia zasadniczego w służbie zdrowia. Obecnie jako jedyna grupa zawod…

Tomasz R. Weigt: Dzień dobry. 1. Działania dyrektora podmiotu leczniczego polegające na wymuszaniu porozumień obniżających wynagrodzenie poniżej ustawowych minimów należy uznać za nieprawidłowe pod względem prawnym. Zgodnie z art. 18 § 1 i 2 Kodeksu pracy, postanowienia umów oraz porozumień mniej korzystne dla pracownika niż przepisy prawa pracy są nieważne z mocy prawa, a w ich miejsce stosuje się odpowiednie przepisy ustawowe. Ustawa o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych nakłada na pracodawcę obowiązek corocznej waloryzacji wynagrodzeń od dnia 1 lipca. Pracodawca nie może wypłacać wynagrodzenia w stawkach z 2022 roku, jeśli są one niższe niż aktualne minimum przewidziane dla danej grupy zawodowej. 2. W celu dochodzenia swoich praw należy skierować do pracodawcy pisemne przedsądowe wezwanie do zapłaty zaległego wynagrodzenia wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. Równolegle warto złożyć skargę do Państwowej Inspekcji Pracy (PIP), która jest uprawniona do przeprowadzenia kontroli w szpitalu oraz wydania nakazu wypłaty należnego wynagrodzenia. W przypadku dalszej odmowy właściwą drogą jest wystąpienie z powództwem o zapłatę do sądu pracy. 3. Pracownicy mogą skorzystać z darmowej pomocy prawnej. Państwowa Inspekcja Pracy udziela bezpłatnych porad prawnych oraz prowadzi interwencje. W postępowaniu przed sądem pracy pracownicy są ustawowo zwolnieni z opłat sądowych przy wartości sporu do 50 000 zł. Istnieje także możliwość złożenia do sądu wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu (adwokata lub radcy prawnego) po wykazaniu braku możliwości poniesienia kosztów zastępstwa procesowego bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania, a także uzyskana wsparcia od zakładowych organizacji związkowych. Pozdrawiam. Adw. Tomasz R. Weigt, tel. 601-225-208

Wysłano: 6 sierpnia 2026 Odpowiedzi: 1

Dzień dobry chciałem.zapytać o poradę prawną w kwestii prawa pracy poniewaz nazwałem pracodawce oszustem i złodziejem a on w związku z tym dal mi wy…

Tomasz R. Weigt: Dzień dobry. 1. Podpisane porozumienie stron jest dla obu stron wiążącą czynnością prawną. Pracodawca nie może jednostronnie cofnąć raz zawartego porozumienia ani zmienić trybu rozwiązania umowy o pracę na zwolnienie dyscyplinarne (art. 52 Kodeksu pracy) z powodu pójścia przez Pana na zwolnienie lekarskie (L4). Przebywanie na L4 w okresie między podpisaniem porozumienia a końcową datą rozwiązania umowy jest w pełni zgodne z prawem i nie uprawnia pracodawcy do wyciągania konsekwencji prawnych ani do zmiany sposobu rozwiązania stosunku pracy. 2. Kwestia znieważenia pracodawcy została formalnie zamknięta z momentem podpisania porozumienia stron. Wybierając porozumienie, pracodawca zrezygnował z zastosowania trybu dyscyplinarnego za to konkretne zdarzenie i nie może do niego powrócić. Jedyną możliwością rozwiązania umowy bez wypowiedzenia z Pana winy przed ustaloną datą jej wygaśnięcia byłoby popełnienie przez Pana nowego, ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych w okresie pozostałym do końca zatrudnienia. 3. Spór dotyczący braku wydania karty podarunkowej również nie wpływa na skuteczność zawartego porozumienia. Jeżeli stan Pana zdrowia tego wymaga, może Pan bez obaw skorzystać ze zwolnienia lekarskiego. Pozdrawiam. Adw. Tomasz R. Weigt, tel. 601-225-208

Wysłano: 6 sierpnia 2026 Odpowiedzi: 1

Dzień dobry mój partner aktualnie przebywa w areszcie śledczym przebywa na sankcji 7miesięcy w tym miesiącu rodzę mu syna potrzebuje pomocy w kwestii…

Tomasz R. Weigt: Dzień dobry. 1. Uznanie ojcostwa przez osobę tymczasowo aresztowaną jest możliwe bez konieczności opuszczania jednostki penitencjarnej. Zgodnie z art. 73 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego uznanie ojcostwa następuje poprzez złożenie oświadczenia przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego (USC). Oświadczenie to można złożyć również w odniesieniu do dziecka poczętego, przed jego urodzeniem (art. 75 KRO). W warunkach izolacji więziennej procedura ta odbywa się poprzez przyjazd kierownika USC właściwego ze względu na siedzibę aresztu śledczego bezpośrednio do jednostki penitencjarnej w celu przyjęcia oświadczenia. 2. Procedura wymaga złożenia pism do Dyrektora Aresztu Śledczego oraz do właściwego miejscowo Kierownika USC z prośbą o przeprowadzenie czynności na terenie aresztu. Ponieważ partner przebywa w areszcie śledczym, na wstęp urzędnika USC do jednostki wymagana jest zgoda tzw. organu dysponującego, czyli prokuratora (jeśli sprawa jest na etapie śledztwa) lub sądu (jeśli skierowano już akt oskarżenia). Matka dziecka może złożyć oświadczenie potwierdzające ojcostwo w areszcie (o ile uzyska zgodę na widzenie od organu dysponującego) albo osobno przed kierownikiem dowolnego USC w Polsce w terminie trzech miesięcy od dnia złożenia oświadczenia przez ojca. 3. Gdyby wizyta kierownika USC w areszcie śledczym okazała się utrudniona, alternatywną drogą jest wystąpienie do sądu rejonowego (wydziału rodzinnego i nieletnich) z wnioskiem o ustalenie ojcostwa. W toku takiego postępowania sąd wyznaczy rozprawę i wyda zarządzenie o doprowadzeniu ojca z aresztu śledczego do sądu w celu złożenia oświadczenia. Pozdrawiam. Adw. Tomasz R. Weigt, tel. 601-225-208

Wysłano: 6 sierpnia 2026 Odpowiedzi: 1

Dzień dobry mieszkam ex razem po informowałem ja 2 dni ze dziecko zabieram 8 sierpnia do mojej rodzinnej miejscowości lapczyca do babci powiedziała …

Tomasz R. Weigt: Dzień dobry. 1. Prawne możliwości działania zależą od tego, czy kwestia władzy rodzicielskiej oraz kontaktów z dzieckiem została wcześniej uregulowana orzeczeniem sądu. Jeżeli obojgu rodzicom przysługuje pełna władza rodzicielska i brak jest postanowienia określającego miejsce zamieszkania dziecka oraz zasady kontaktów, oboje posiadają równe prawa i obowiązki (art. 97 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Wyjazd z dzieckiem na kilka dni wbrew jednoznacznemu sprzeciwowi drugiego rodzica stanowi jednak zarzewie sporu prawnego, a istotne sprawy dziecka rodzice powinni rozstrzygać wspólnie. 2. Siłowe próby odebrania dziecka wbrew woli matki są niedopuszczalne. W przypadku wezwania Policji funkcjonariusze nie rozstrzygają sporów o sprawowanie opieki ani nie egzekwują wydania dziecka bez formalnego i wykonalnego orzeczenia sądowego. Interwencja ograniczy się do sporządzenia notatki służbowej, która może stanowić dowód w ewentualnym postępowaniu sądowym na okoliczność utrudniania kontaktów. 3. W braku polubownego porozumienia jedynym rozwiązaniem jest skierowanie do sądu rejonowego (wydziału rodzinnego i nieletnich) wniosku o uregulowanie kontaktów z dzieckiem na podstawie art. 113¹ Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Wraz z wnioskiem należy złożyć wniosek o udzielenie zabezpieczenia (art. 730¹ Kodeksu postępowania cywilnego), co pozwoli sądowi tymczasowo określić terminy i zasady spotkań oraz wyjazdów z dzieckiem na czas trwania postępowania. W przypadku braku zgody co do konkretnego wyjazdu dopuszczalne jest również złożenie wniosku o rozstrzygnięcie o istotnych sprawach dziecka w trybie art. 97 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Pozdrawiam. Adw. Tomasz R. Weigt, tel. 601-225-208

Wysłano: 6 sierpnia 2026 Odpowiedzi: 1

Co grozi matce która jechala z kierowcą który nie mial prawa jazdy ale pełnoletni,a z tylu siedziala 2 dzieci? Czy będzie wzywana na komendę i czy bę…

Tomasz R. Weigt: Dzień dobry. 1. Samo przebywanie w pojeździe w charakterze pasażerki nie stanowi wykroczenia ani przestępstwa. Wyjątkiem jest sytuacja, w której jest Pani właścicielem lub posiadaczem pojazdu i świadomie udostępniła go Pani osobie nieposiadającej uprawnień do kierowania. W takim przypadku grozi Pani odpowiedzialność za wykroczenie z art. 96 § 1 pkt 2 Kodeksu wykroczeń, co zagrożone jest karą grzywny. Niezależnie od kwestii własności pojazdu, należy liczyć się z możliwością wezwania na komisariat policji w charakterze świadka w celu przesłuchania w sprawie prowadzonej przeciwko kierowcy. 2. Przewożenie dzieci przez pełnoletniego kierowcę bez prawa jazdy – o ile był on trzeźwy, a sama jazda nie stwarzała bezpośredniego zagrożenia dla ich życia lub zdrowia – nie stanowi przestępstwa narażenia małoletnich na niebezpieczeństwo z art. 160 Kodeksu karnego. Co do zasady policja nie kieruje w takich sprawach zawiadomień do sądu rodzinnego. Gdyby jednak funkcjonariusze wystosowali informację do sądu opiekuńczego na podstawie art. 572 Kodeksu postępowania cywilnego, sąd w pierwszej kolejności zleci sporządzenie wywiadu środowiskowego przez kuratora sądowego. Rozprawa w sądzie rodzinnym jest mało prawdopodobna, chyba że zostaną ujawnione inne rażące zaniedbania w sprawowaniu opieki nad dziećmi. Pozdrawiam. Adw. Tomasz R. Weigt, tel. 601-225-208

Wysłano: 6 sierpnia 2026 Odpowiedzi: 1

Dzien dobry mam sprawę moze nie chodzi o mnie ale o mojej mamy partnera,moja mama jest bardzo schorowana a jej partner sam sobie nie poradzi.Nie uczę…

Tomasz R. Weigt: Dzień dobry. 1. Sąd zamienił niespełnioną karę ograniczenia wolności (prac społecznych) na zastępczą karę pozbawienia wolności i wydał nakaz doprowadzenia do zakładu karnego. Brak kontaktu z kuratorem oraz brak wolnego czasu z powodu pracy zarobkowej nie stanowią dla sądu usprawiedliwienia, dlatego złożenie zwykłego pisma informacyjnego zostało zignorowane. 2. Jedynym skutecznym rozwiązaniem w tej sytuacji jest jak najszybsze wniesienie do sądu rejonowego, który wydał wyrok w I instancji, wniosku o wstrzymanie wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności oraz o zamianę tej kary na świadczenie pieniężne (na podstawie art. 65a § 1 Kodeksu karnego wykonawczego). Przepis ten pozwala sądowi uchylić zastępczą karę więzienia i zezwolić na wykonanie kary ograniczenia wolności, jeżeli skazany oświadczy na pismie, że podejmie odbywanie prac społecznych i podda się rygorom, albo zamienić ją na świadczenie pieniężne, pod warunkiem wskazania wyjątkowych okoliczności (stan zdrowia partnera mamy, konieczność sprawowania stałej opieki nad schorowaną partnerką oraz fakt utrzymywania 4 dzieci i płacenia alimentów). 3. Wraz z wnioskiem głównym należy złożyć wniosek o natychmiastowe wstrzymanie wykonania postanowienia o doprowadzeniu do aresztu do czasu rozpatrzenia sprawy. Wniosek ten trzeba udokumentować, załączając: zaświadczenia lekarskie o stanie zdrowia Pani mamy, dowody na spłacanie alimentów na 4 dzieci, zaświadczenie o zatrudnieniu oraz oświadczenie o gotowości do natychmiastowego podjęcia prac społecznych w wolnych dniach. Z uwagi na obecność policji, wniosek ten musi zostać sporządzony i złożony w sądzie niezwłocznie. Pozdrawiam. Adw. Tomasz R. Weigt, tel. 601-225-208

Wysłano: 6 sierpnia 2026 Odpowiedzi: 2

Dzień dobry, Proszę o poradę prawną dotyczącą mojej sytuacji. Jestem zatrudniona w X od października 2022 r. na podstawie umowy o pracę na czas nie…

Tomasz R. Weigt: Dzień dobry. 1. Prawo do odprawy pieniężnej zależy od liczby osób zatrudnionych przez pracodawcę. Zgodnie z ustawą o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, świadczenie to przysługuje, jeżeli pracodawca zatrudnia łącznie co najmniej 20 pracowników. Wysokość odprawy jest uzależniona od zakładowego stażu pracy: przy zatrudnieniu od 2 do 8 lat (w Pani przypadku staż od października 2022 r. mieści się w tym przedziale) wynosi ona równowartość 2-miesięcznego wynagrodzenia. Maksymalna kwota odprawy jest ograniczona do 15-krotności minimalnego wynagrodzenia za pracę. 2. Obowiązek wypłaty odprawy nie powstaje, gdy pracodawca zatrudnia mniej niż 20 osób. W praktyce najczęstszą próbą uniknięcia wypłaty świadczenia przez większe podmioty jest nakłanianie pracownika do podpisania rozwiązania umowy za porozumieniem stron (bez wyraźnego zaznaczenia, że przyczyna leży po stronie pracodawcy) lub przypisanie pracownikowi winy w celu zwolnienia dyscyplinarnego. Nie należy podpisywać żadnych porozumień, aneksów ani oświadczeń o zrzeczeniu się roszczeń bez wcześniejszej weryfikacji prawnej. Sam potwierdzony podpisem odbiór jednostronnego wypowiedzenia umowy przez pracodawcę nie pozbawia Pani praw, o ile jako przyczynę wskazano likwidację sklepu lub inne przyczyny niedotyczące pracownika. 3. W trakcie trwania okresu wypowiedzenia należy starannie wykonywać obowiązki pracownicze, aby nie dać podstaw do rozwiązania umowy bez wypowiedzenia z Pani winy (art. 52 Kodeksu pracy). Z mocy prawa przy 3-miesięcznym wypowiedzeniu przysługują Pani 3 dni robocze płatnego zwolnienia na poszukiwanie pracy (art. 37 KP). Pracodawca ma również obowiązek udzielić Pani zaległego i zaliczkowego urlopu wypoczynkowego lub wypłacić za niego ekwiwalent pieniężny po zakończeniu umowy. W celu zabezpieczenia swoich interesów należy zachować kopię doręczonego wypowiedzenia z czytelną przyczyną rozstania oraz wszelką korespondencję. Od niezgodnego z prawem lub nieuzasadnionego wypowiedzenia przysługuje prawo wniesienia odwołania do Sądu Pracy w terminie 21 dni od dnia doręczenia pisma. Pozdrawiam. Adw. Tomasz R. Weigt, tel. 601-225-208

Wysłano: 6 sierpnia 2026 Odpowiedzi: 1

Witam, chciałabym kupić dom z działką rolna ok. 1 ha, ale nie jestem rolnikiem. Jakie mam opcje żeby dokonać zakupu? Zależy mi żeby nie czekać kilka …

Tomasz R. Weigt: Dzień dobry. 1. Zgodnie z ustawą o kształtowaniu ustroju rolnego (UKUR) zasady nabywania ziemi rolnej przez osoby niebędące rolnikami indywidualnymi zależą od tego, czy powierzchnia działki wynosi równo/powyżej 1 ha, czy też jest mniejsza. W przypadku nieruchomości o powierzchni 1,0000 ha i większej, zakup przez osobę niebędącą rolnikiem wymaga uzyskania uprzedniej zgody Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa (KOWR) w drodze decyzji administracyjnej. Postępowanie to jest długotrwałe, wymaga wykazania określonych przesłanek (m.in. braku chętnych rolników) i trwa od kilku miesięcy. 2. Aby uniknąć wielomiesięcznych procedur administracyjnych, należy rozważyć następujące rozwiązania: a) Zakup działki o powierzchni od 0,3000 ha do 0,9999 ha (poniżej 1 ha): Jeśli działka ma chociażby 0,99 ha, nie jest wymagana decyzja administracyjna KOWR. b) Geodezyjny podział nieruchomości przez sprzedającego: Jeżeli powierzchnia wynosi równo 1 ha lub więcej, można zobowiązać sprzedającego do dokonania podziału geodezyjnego przed transakcją, tak aby sprzedawana działka z domem miała powierzchnię poniżej 1 ha (np. 0,90 ha) lub poniżej 0,30 ha. W przypadku nieruchomości rolnej o powierzchni poniżej 30 arów przepisy ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego w ogóle nie mają zastosowania. Transakcja odbywa się natychmiastowo podczas jednej wizyty u notariusza. c) Sprawdzenie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego (MPZP): Jeżeli w obowiązującym MPZP dana nieruchomość przeznaczona jest na cele inne niż rolne (np. zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna), ustawowe ograniczenia w obrocie ziemią rolną nie mają zastosowania bez względu na jej powierzchnię. Pozdrawiam. Adw. Tomasz R. Weigt, tel. 601-225-208

Specprawnik.pl Zobacz profil prawnika (Tomasz R. Weigt)